in

Emre AYTEKIN

Endurobasso


  •   Yalnız Bir Adam…En Guney,En Dogu ve En Kuzey’de 5.500 km

    Wed, Aug 29 2007 0:04
    29,584 Okundu  

     Akdeniz  GuneyDogu  DoguAnadolu  Karadeniz


      

    1.GÜN:Gezime bu sabah saat 07:00 gibi başlayabildim.Güneşin doğuşuna karşı önceleri güzel olsa da güneş şiddetini hissettirdikçe gözlerim yorulmaya başladı bile.Neyse ki güneş gözlüğü diye bir şeyi icat etmişler.Hedefim bu gün Mersin’e ulaşmak.Sahilde kamp yapmak.Tabi Mersin’in içine girmeyi düşünmüyordum.Fikir vermesi açısından Türkiye haritasında gezi izim.
    Büyük şehirlerin içlerini motorla, ki böyle yüklü bir motorla gezmeyi sevmiyorum.Ne de olsa 15 günlük malzeme aldım yanıma.Aslında gün geçtikçe yüküm biraz azalacak.Çünkü bazı çamaşırları kullan at yapıyorum.Hatta belki alacağım hediyeler için boş yerim bile kalır.Oo aslında yanıma o kadar çok şey aldım ki.Ama hepsi de gerekli şeyler.Her an gerekmese de hayatımı kurtarır nitelikte şeyler.

    Neyse konuyu dağıtmadan artık geziyi yani bu günü anlatmaya devam edelim.Sırasıyla Manavgat,Alanya’dan geçiyorsunuz.Buralara Antalya Chapter olarak çok gezi düzenledik.Şimdilerde çok sıcak olduğu için bu taraflara gezi yapamıyoruz.Ve işte Gazipaşa ve virajlar başlıyor.Viraj yapmayı severim.Fakat sıcağa kaldığım için ve yüklü motor bir müddet sonra zevki eziyete döndürmeye başlıyor. Mersin Virajlari. Bir de radar cezası cabası.93 km ile radara girdim.Neyse ki polisler oldukça saygılılar.Ruhsatı kaptırdık bir defa.Bu bana ders olsun.Bir daha bu kadar hızlı gitme.Ne demek 93 km. Saatte hem de.50 ile sağdan yavaş yavaş gideceksin.


     

     @
     001

    İşte birçok kareden sadece bir tanesi.Anfi Tiyatro.Odeon.900 kişilik.2. yüzyılda yapılmış.Konuşmalar müzik gösterileri yapılırmış.Halen ayakta.


     

     @
     002

    Eğer bir gün oraya yolunuz düzerse mutlaka girişteki işletme sahibi Bahri Bey’e selamımı söyleyin.Bir çayını içersiniz.Size her konuda yardımcı da olur.

    Hava iyice sıcaklaştı.Deniz kenarına kadar gittim.Denize girenleri görünce içim cız etti.Ne kadar da ihtiyacım vardı serinlemeye.Neyse.Motorcu üşümez,motorcu pişmez.Yola devam…

    Anamur’dan çıkar çıkmaz karşıma Mamure Kalesi Geliyor.Deniz kenarında dev gibi bir kale.Kültüre bulaşmadan önce karnımı doyurmam gerekliliğini zilleri duyunca anlıyorum.Bu motorun üstünde hiçbir şey hissedilmiyor canım.Kalenin tam karşısında asma çardaklar altındaki Ocakbaşı Restoran’dan gelen davete karşılık selam vererek oturuyorum masaya.


     

     @
     003

    Saç kavurmasıyla ünlüymüş burası.Hemen istiyorum bir tane.7 YTL.Salata,Ayran derken toplam 10 YTL’ye nefis ve bir o kadar da doyurucu bir yemek


     

     @
     004


     

     @
     005

    Yaklaşık 1 saat kadar geziyorum kaleyi.Bol bol fotoğraf çekiyorum.Maksat kültür değil.Yediklerimi sindirmek canım:) Tekrar daha önce çay sözü aldığım ve motorumu emanet ettiğim restorana döneceğim.Ve bir de ne göreyim.Turistlerin akın akın ziyaret ettiği bu yerdeki bu görüntü de ne?
    YORUM YOK.
    Zaten her fotoğraflık manzara ve tarihi mekanın önünde ya bir tabela ya bir direk ya da böyle manzaralar çok normal.Şu ülkede müze levhası aradığım kadar hiçbir şey aramadım.Yeri gelmişken:)


     

     @
     006

    Evet sevgili günlüğüm.Şimdi sırada yolumuzun üstünde Silifke var.Silifke’nin yoğurdu demeden önce şehir merkezindeki Atatürk Evini buluyorum.

    Silifke - Atatürk evi Silifke'nin Saray Mahallesinde Hacı Hulusi Konağındadır. Atatürk Ankara'dan Konya- Adana - İçel Yolu İle 20 Ocak 1925 günü trenle Mersinle gelmiş. Yanında eşi Latife hanım ikinci ordu komutanı Fahrettin (Altay) Bayındırlık bakanı Fevzi ( Pirinççizade ) Rize milletvekili Ahmet Kutsi ve yaverleri varmış. O günlerde Atatürk orman çiftliğinden ayrı olarak güneyde örnek bir çiftlik kurma kararında imiş. Böyle bir çiftlik için kendisine Silifke'nin Tekir köyünde boş bir arazi tavsiye edilmiş. Atatürk Latife hanımı Mersinde bırakarak 27 Ocak1925 günü akşamı İçel il merkezi olan Silifke'ye gelmiş, vali vekili Fahri, bey ile kısa bir görüşmeden sonra hacı Hulüsinin iki katlı konağında geceyi geçirmiş. Ertesi 28 Ocak 1925 günü Silifkede Türk Ocağını ve idman yurdu lokalini ziyaret eden Atatürk burada Taşucu'na geçmiş Taşucu'nda Sadık Taşucu'nun konuğu olmuş. Tekir köyünde çiftlik yerini gören Atatürk daha sonra burayı Hazinden bedeli karşılığında satın almış.
    Atatürk'ü Silifke'de 27 Ocak 1925 gecesi konuk olduğu Hacı Hulusiye ait konağın kamulaştırılarak Atatürk evi halinde düzenlenmesi için 1974 yılında çalışmalara başlanmış. Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlüğünce 1982 yılında kamulaştırılan konak yeniden onarılmış 1986 yılında Atatürk evi olarak düzenlenmiş 2 Ocak 1987 günüde törenle ziyarete açılmış. Atatürk evinin alt katı ilçe halk kütüphanesi ve idari bölümü üst katı ise Atatürk müzesi olarak değerlendirilmiş. 1. Katta sofa, misafir ve oturma odaları ile Mutfak bulunmakta. Silifke ve çevresinin Etnografik eserlerinin sergilendiği salonlarda ayrıca Atatürk'ün Taşucunda Sadık Taşucunun evinde kaldığı zaman yattığı yatak takım, kullandığı yemek takımları " Gazi M Kemal imzalı bir tabanca, Atatürk'ün Tekir Çiftliğine ve kurduğu Tarım Kredi Kooperatifine ait belgeler, fotoğraflar yer almaktadır


     

     @
     007


     

     @
     008

    Ve işte Silifke Kalesindeyim.Atatürk evine çok yakın.Hemen yukarda.Başınızı kaldırdığınız bir çok yerden kaleyi görebilirsiniz.


     

     @
     009


     

     @
     010

    Yola devam.Sırada yol üzerinde Kız Kalesi var.Karşısında yukarda ise Cennet-Cehennem mağaraları.


     

     @
     011

    İşte böyle hikayeleri var çukurların.Genelde mitolojiye dayandırılmış hikayeleri.Daha ilgi çekici olsa gerek.
    İki obruk arasında 75 metrelik bir mesafe bulunurken, Cehennem'in derinliği 120 metre, Cennet'in derinliği ise 70 metreyi buluyor. Yerli ve yabancı turistler Cehennem çukuruna inemezlerken, yalnızca küçük bir platformdan burayı izleyebiliyorlar. Cennet'e inen turistler ise, 5. yüzyıldan kalma kiliseyi de ziyaret etme imkanı buluyor.

    Cennet çöküğünün güneybatısında yer alan, astım hastaları ve dilek dilemeye gelenlerden dolayı aynı adlarla anılan Astım-Dilek Mağarası ise, yerli turistlerin en çok ziyaret ettiği mekanlar içinde yerini alıyor.


     

     @
     012


     

     @
     013

    Bir ara Silifke Denizcilik Müzesini Ziyaret ediyim istedim.Yerini bile buldum fakat Pazar günü sebebiyle kapalıydı.Yazık ki buradan görüntü veremiyorum size.
    Eee buraya kadar gelip de şu Silifke’nin yoğurdunu tatmadan olmaz.
    Silifke’nin yoğurdu,kız seni kimler doğurdu?
    Kimin doğurduğunu bulamadım ama meşhur Silifke yoğurdundan olma ayranı buldum.Hem de 1 ytl karşılığında. Kaç bardak içtiğimi sormayın sakın:)


     

     @
     014

    Ve işte meşhur kız kalesi.


     

     @
     015

    Artık dinlenme vakti.Sırayla tüm koyları geziyorum.Hepsi ayrı ayrı güzel.Fakat çadır kurmak için Mocamp’ı tercih ediyorum.Kız kalesini geçtiğinizde karşınıza gelen ilk Opet Benzin istasyonunun yanından buraya giriş yapabilirsiniz.Bence bu bölgede daha iyisini ve aramayın.Çadırımı kuruyorum ve merkezdeki bir kasaptan akşam yemeğim olan ve daha sonradan kemiklerini bekçi köpeği ile paylaştığım pirzolalarımı alıyorum.Ve ne yapıyorum.Tabi ki mideme indiriyorum.Akşam ise iki bira ve yıldızların altında ilk gecem sona eriyor.
    İlk gün,bol viraj,bol sıcak,bol fotoğraf ve 468 km.
    Yarın görüşürüz sevgili günlük.İyi geceler…


     

     @
     016

    2.GÜN:Evet sevgili günlüğüm.Bu gün çok yol yaptım.Çok yer gezdim.Çok yoruldum.Hele şu 2 birayı bulmak için o kadar uğraştım ki.İnanılmaz.Sanki yasa dışı bir şeyler yapıyormuşum gibiydi.Hepsini anlatacağım sevgili günlük.Biraz sabret.
    Sabah benim için erken denilebilecek bir saatte uyanıyorum.Çadır toplama ve toplanma faslından sonra planladığım üzere gagamı Şanlı Urfa’ya çeviriyorum.Dediğim gibi,yüklü motorla şehir büyük şehir merkezlerini sevmiyorum.Neyse ki otoban Mersin’e girmeden başlıyor.Hemen atıveriyorum otobana kendimi.Tarsus civarı inanılmaz bir rüzgar benimle adeta savaşıyor.Sörf mü yapıyorum yoksa motora mı biniyorum anlamadım.Hatta bir ara bu yan rüzgardan depo üstü çantam havalanıyor.Son bir hamle ile yakalayabiliyorum.

    Tarsus,Adana,Ceyhan.Bu otobanla ilgili hatırladığım beni kurutan kuru rüzgar.Dudaklarım çatladı.Kurudum resmen.90-100 km de bir durup çeşmelerde adeta duş alıp yola tekrar devam ediyorum.Boyunluğumu ıslatıyorum.O da 20 km sonra kuruyor zaten.Olsun 20 km 20 km dir.


     

     @
     017

    Zor koşullarda Gaziantep’e kadar geliyorum.Bu otoban bence şu anda Türkiye’ni en iyi otobanı.Üzerinde çatlak bile yok.Uçak pisti gibi.Gaziantep’ten Şanlı Urfa’ya kadar otoban tamamlanmış.Fakat henüz gişe yok.Bu durumda para da yok.Aman ne iyi.Bu noktadan sonra otobanda sadece ben varım neredeyse.Unutmadan.Gaziantep’ten sonra otobandan çıkıp Nizip’e ve Birecik’e görünüyorum.Birecik Fırat Nehri üzerinde bir yerleşim alanı.
    İşte Fırat Nehri ve köprüsü


     

     @
     018

    Birecik Kalesi


     

     @
     019

    Koca Fırat Nehri ve Kayıklar


     

     @
     020

    Haritamda gördüğüm Zeugma Antik kentini yolda kavun satmaya çalışan satıcılardan birine soruyorum.Beni biliyormuş gibi yanlış yönlendirdiği yetmezmiş gibi bir de kavun almaya zorlamaz mı?Hatta bu zorlama tacize dönüşüyor.Gidonuma asılıyor vatandaş.Neyse bir şekilde kurtarıyorum kendimi.Ve inatla o sıcakta Zeugma’yı buluyorum.Fakat bölgede ne bir görevli ne de bir bekçi var.Şehir oldukça büyük ve yürüyüş mesafesi epeyce var.Motorumu o halde eşyalar üzerinde bırakıp şehre girmekten vazgeçiyorum.Buna çok üzüldüm açıkçası.Çünkü Zeugma ‘nın tarihteki yeri oldukça büyük.Neyse bir daha ki sefere artık.Neyse ben de Birecik Barajını izletirim size.
    Artık Urfa’ya kadar duracağım bir yer yok.Zaten çok fazla yolum kalmadım.80-90 km.Urfa’lı Kadir sürekli arayıp Abi nerdesin? Diyor.Bir kaç kere geliyorum dediğim halde bir türlü ulaşamadım Urfa’ya.Neyse.Sonunda varıyorum.Kadir’in bulunduğu yer ve benim şehre girdiğim yer çok yakın değil.Tariflerle Kadir’in bulunduğu tarafa geçiyorum.Bu şehirde gözlemlediğim trafikte korna kullanmamaları.Onun yerine daha farklı bir çözüm üretmişler.Tampon deydirme.Hiç acımıyorlar.Ne motorla ne de yayayken.Zaten arabaların her tarafı macunlu ve boyalı.Neyse ki Urfa’lı soförlerin bu alışkanlığını erken fark edip önlemimi alıyorum.Herhangi büyük bir problem yaşamadan Kadir’in önerdiği otele atıyorum kendimi.Kilim Otel.Yanında Harran Otel.Sakın bu şehirde başka otel aramayın. Bu iki otel de nefis.Hem kalitesine göre fiyatı da iyi.45 YTL ye konaklıyorum.Hatta yarın için oteli biraz daha geç bırakma sözü alıyorum.Zira yarın sabah Harran’a gideceğim.Eşyaları otel bırakıp şehir merkezine Balıklı Göle Doğru gidiyoruz.Bu gölün anlatıla gelen bir de efsanesi var.Anlatayım.


     

     @
     021

    Nemrut zulmü ile çevresine korku ve dehşet saçar. Bu dönemde din adamlarına bir gece gördüğü rüyayı yorumlatır. Doğacak çocuklardan birisi onu öldürecektir. Bunu duyan Nemrut o yıl doğacak bütün çocukların öldürülmesini emreder. İbrahim peygamberin annesi Sara Hatun kaçarak bir mağaraya gizlenir.Çocuğu bu mağarada doğurur,dallardan bir beşik yapar,çocuğu burada bırakıp tekrar döner.Çocuğu bir dişi ceylan emzirir.

    Aradan zaman geçer askerler İbrahim Peygamber'i mağarada bulurlar. Nemrut'un huzuruna getirirler.Hiç çocuğu olmayan Nemrut ondan hoşlanır ve İbrahim Peygamber'i yanına alıp büyütür.
    Nemrut'un zulmü,haksızlığı ve putlara tapışı,halkında putlara tapmaya zorlanışını gören İbrahim Peygamber insanların kendi elleri ile yaptıkları bu putların Allah olmadığını söyler.Halka bu düşüncelerini anlatır.Halk korkudan ağzını açamaz.Nemrut'un evlat edindiği Zeliha ona inanır, ama Nemrut'tan oda çok korkar.Hz.İbrahim ile Zeliha arasında bir sevgi bağı oluşur.

    Bir tören günü herkesin törene gittiği an Hz İbrahim sarayın putlar bölümüne girer.Bir baltayla bütün putları parçalar, baltayı da en büyük putun üstüne asar. Törenden dönenler endişeye kapılırlar. Nemrut'a haber verirler.Rahipler bunu Hz.İbrahim'in yapabileceğini öne sürerler.
    Nemrut bir kurulla onu yargılar,Hz.İbrahim görüyorsunuz ya işte balta büyük putun omuzunda.Balta kimdeyse bu işi o yapmıştır der.

    Öfkelenen Nemrut, bir taş parçası baltayı eline alıp bu işi nasıl yapar diye haykırınca Hz. İbrahim “İşte benim anlatmak istediğim de budur. Siz kendi ellerinizle yaptığınız bu taş parçalarından medet umuyor, sizi kötülüklerden korumasını bekliyorsunuz. Tanrı diye ona tapıyor, adak adıyor, başınız daralınca ona koşuyorsunuz. Bu gerçekten tanrı ise neden diğerlerini kırmasın” deyince şaşkınlık geçiren Nemrut ve çevresindekiler İbrahim'in üzerine yürürler. Nemrut Hz.İbrahim'in yakılmasını emreder.

    Her taraftan toplanan odunlar Halilürrahman gölü' nün bulunduğu yerde yığılır. Odunlarla kocaman bir dağ meydana gelir. Nemrut'un kalesinin kuzeyindeki iki büyük sütun yaptırılır.(urfa kalesindeki sütunlar = 7 kişi ancak sarabilir bir sütunu) İbrahim bu sütunlar arasına gerilerek halatla ateşe fırlatılması düşünülür. Zeliha gece gündüz babasına yalvarır. Ama Nemrutun yüreği yumuşamaz. İbrahim sütunlar arasına gerilen halattan ateşe fırlatılır. Odun yığınlarının ortasına düşer düşmez ateş yerine burası bir göl olur. Atılan odunlar balığa dönüşür. Hemen yanı başında küçük bir göl daha vardır. Balıklar yandıkları için üzerinde kara lekeler bulunur. Göle Halilürrahman Gölü adı verilir. Zeliha'nın göz yaşlarından oluşan küçük göle de Zeliha'nın göz yaşları anlamına gelen “Aynızeliha” adı verilmiştir.
    Halk inanışlarında göl veya göldeki balıklar kutsal sayılmaktadır.Bu balıklara dokunanların öleceği, yada başına bela geleceğine inanılır.

    İşte,göllerin ve kalenin hikayeleri.

    Sıra geldi görüntülere.
    Meşhur Balıklı göl ve işte meşhur Emre Stick out tongue


     

     @
     022


     

     @
     023


    Bahsi geçen balıklar.Ellemek lanetli.Fotoğraflamak ne yapar acaba?


     

     @
     024

    Kadir’le fotoğrafımız.


     

     @
     025

    Poşu bağlamayı da öğrendim.Her ne kadar bunu ben bağlamasam da.Yakışmış mı?Smile


     

     @
     026

    Kaledeyiz.Burda işte tam bu mesafeden fotoğraf çekerken kadraja giren yöresel kıyafetlerdeki bir kadını da fotoğraflıyorum.Yanındaki adam koşarak yanıma gelip “birader sil o fotoğrafı,burada aile var insan bir izin alır” diye beni tersleyiveriyor.Yaban ellerde tartışmamayı seçip fotoğrafı siliyorum.Ama eve geldiğimde gördüm ki fotoğraf silinmemiş:)

    Yok o fotoğrafı yayınlamıyorum.Tamam silmedim ama yayınlamak da ayıp olur.


     

     @
     027


     

     @
     028

    Yukardan Urfa.


     

     @
     029

    Çocuk manzaraları


     

     @
     030

    Akşam oldu.Karnımız acıktı.Kadir beni nefis bir yere davet ediyor.Kırmıyorum kendisini.Gittiğimiz yer Yıldız Sarayı Konuk Evi.

    Burada nefis patlıcan ezmeli Urfa Kebabı,Lebeni,mıra ve şıllık tatlısını test ediyorum.Hepsi de nefis tadlar.Tabi test etmeyi tadımlık sanmayın.Hepsinden bolca…

    Urfa Kebabı


     

     @
     031

    Lebeni içinde buğday taneleri ile yapılmış cacık benzeri bir şey.Çok lezzetli.


     

     @
     032

    Tatlı ister misiniz diye sorunca buraya has bir şeyin olup olmadığını soruyorum.Aldığım cevap ilginç.Var.Adı ŞILLIK.Hemen bir tane getirmelerini istiyorum.İşte Urfa’nın Şıllık Tatlısı.


     

     @
     033

    Ve son olarak Mıra.Espressodan bile koyu tatlı bir kahve yapılış tarzı.İçip bitirince bardağı yere koymamanız gerekiyor.Zira bu size kahveyi getirene hakaret sayılıyor.Başka çarem yok bir tane daha içeceğim.Bir tane daha.Bardağı veriyorum sahibine.Afiyet olsun…

    Evet ayrılık vakti geldi.Otel gidiyorum.Eee bu kadar yorgunluk üzerine bir bira içsem hiç fena olmayacak.Odamın mini barında yok.Sokağa çıkıyorum ve her bakkala markete soruyorum.Yok yok yok.Neyse bir sokak buluyorum tarif üzerine.Bu sokakta içkili yerler var ama ben odamda içmek istediğimi söylüyorum ordaki garsona.Garson beni başka birine yönlendiriyor.O kişi beni sokak arasında 2 metre karelik bir dükkan götürüyor ve ordan istediğimi bulabiliyorum.Odama gidip mesut ve bahtiyar biralarımı yudumlarken bir yandan da günlüğüme yazıyorum.

    Evet sevgili günlük.Bu akşamı da böyle sonlandırdık.Biraz sonra sızarım zaten.Çok yorgunum biralardan iyice mayıştım.İyi geceler.

    2.Gün sayacım 550 km’yi gösteriyor.Maceralı bira hikayesi ve olaylı fotoğraf çekimi.Bol ver değişik yemek.İşte Urfa...


     

     @
     036

    3.GÜN:Evet sevgili günlüğüm nerde kalmıştık.Evet.Bu gün.Urfa’da uyandık.Umarım Nemrut’ta da uyuyacağım.Biraz zor görünüyor.Çünkü hava çok rüzgarlı.Çadırımı kuramadım ve yatacak bir yer arıyorum.Umarım bulurum.Yoksa benim için çok zor olacak.

    Bir Urfa sabahı.Dün geceden karar verdiğim gibi Harran’a gidiyorum.Hatta zamanım kalırsa Suriye sınırına inmeyi düşünüyorum.Dün gece dışarıda inanılmaz bir fırtına vardı.Ve bu sabah kalktığımda herkes çatılarında hasar kontrolü yapıyor, uçan eşyalar toplanıyordu..Fırtına şiddetini azalttıysa da yine de her an kafama bir şeyler düşebilir gibi geliyor.Hemen kaskımı takmalı ve gazlamalıyım.Dün gece aldığım otelden geç ayrılma sözünü teyit ettikten sonra Harran’a doğru yol almaya başlıyorum.Yine fırtınayla ve hatta bu kez kum fırtınasıyla boğuşup Harran’a varıyorum.Motosikletli iki genç bana ısrarla rehberlik etmek istiyor.Anadolu’da özellikle tarihi yerlerde sözde rehber çocuklar çok olduğu için genelde kaçmak taraftarı oluyorum.Hepsi okulda şiir ezberler gibi anlatacaklarını ezberlemişler.Hatta anlatmaya başladıklarında tahtada ders anlatıyormuş gibi hazırola falan geçiyorlar.Sanki ben öğretmenim onlar öğrenci.Elimde de not defteri.Çok şirinler aslında ama ısrarla para istemeleri beni bezdiriyor.Sonunda ısrarlara yenik düşüyor ve motoru takibe başlıyorum.Nasıl gidiyorlar bir görmelisiniz.Güya benim altımda enduro motor var.İki kişi o motorun üzerinde ben yetişmek için zorlanıyorum.

    Beni Kültür Merkezine götürüyorlar.Bu çocuk çok akıllı.Para istemem abi diyor.Sen gel yeter ki çayımızı iç.Bu samimiyet karşısında güvenimi kazanmıyor değil hani.Şimdi rahatladım biraz.Şimdi etraftaki kalıntıları gezmeye gidiyoruz.


     

     @
     037

    Saat Kulesi.Tabi kule mule kalmamış ortada.Aslında burada 44 metre yüksekliğinde bir direk var.Ve gölgesinin geldiği her pencere günün bir saatini simgeliyor.


     

     @
     038

    Çevreyi geziyoruz.Tarihi Harran üniversitesine giriş çevresindeki tel örgülerle yasaklanmış.Uzaktan bakıp sadece fotoğraf çekebiliyorum.

    İşte kültür evindeyim.İşletmecisi Ali Kızıl.Aslına Ali Bey sonradan geliyor.Ben önce çocukları ile tanışıyorum.Hem motorlu olduğum hem de uzaktan geldiğim için ilgililer.Beni gezdiren Mahmut’un Ali Bey’in oğlu olduğunu öğreniyorum.Kızları Hülya,Şevval,Mecide,oğulları Mustafa ile tanışıyoruz.Bana çay yapıyorlar.Kaçak çay.Tadı çok sert.Beğendim deyince sürekli dolduruyorlar.Çok cana yakınlar.Urfa’da yaşadığım fotoğraf meselesini anlatıyor ve fotoğraf için izin istiyorum.Biz Urfa’lılar gibi değiliz diyorlar.İstediğin kadar çekebilirsin.Ben de fırsat bu fırsat deyip basıyorum denklanşöre.

    Mesleğimi sordular.Söyledim.Ve tabi benden bir de opera parçası istediler.Bir ara bir tanesi bir dizi filmde duyduğu opera parçasını söyleyiveriyor.Şaşırıyorum.Bir napolitenle karşılık veriyorum..O Sole Mio.Ben söyleyince aile büyükleri de geldiler.Hep beraber söyledik.

    Bunun üzerine kızlardan Mecide’nin 4-5 dil bildiğini örnekleriyle öğreniyorum.Bravo kıza…


     

     @
     039

    Mustafa…


     

     @
     040

    Huseyin


     

     @
     041

    Ben gideyim dedikçe onlar beni oturtuyorlar.Orda kalmamı istersem sıra gecesi ayarlayabileceklerini söylüyorlar.İçimden geçmiyor değil kalmak.Genelde hafta sonları oluyor Urfa’da sıra geceleri.Ben kaçırıyorum tabi.Bu sebeple acaba kalsam mı diye düşünüyorum.

    Beni giydirmek istediklerini söylüyorlar.Bu kadar muhabbetten sonra kırmıyorum onları.

    Buyrun.Şeyh oldum…


     

     @
     042

    Otel beni bekler.Artık gitmeliyim diye geçiriyorum aklımdan.Hepsiyle teker teker vadalaşıp anneye 10 çocuk yeter tavsiyesinde bulunuyorum gitmeden.Evet 10 kardeş ve hepsi fotoğraftaki tek anneden.

    Aslında kısacık Harran ziyaretimle ilgili o kadar çok his ve anlatacak şey var ki?Ama dilim ancak bu kadar dönüyor.

    Zamanım kalmıyor.Suriye sınırına gidemiyorum.Zaten hava da çok bozuk.Otele geri dönüyorum.Eşyalarımı alıyor Kadir’le vadalaşıyor ve hatta Levent isminde bir de motorcu arkadaşla tanışıp ayak üstü sohbet ediyoruz.

    Hedefim Nemrut.Adıyaman Kahta.Düşüyorum yollara…


     

     @
     043

    İşte yol üzerinde karşınıza çıkan Atatürk barajı. Şanlıurfa ve Adıyaman illeri arasında, Fırat Nehri üzerinde kurulu olup, enerji ve sulama amaçlı yapılmış.1983 yılında inşaatı başlamış olan baraj 1992 yılında işletmeye açılmış.8 türbine sahip barajın yüksekliği 169 metre. 2400 MW gücüyle yıllık 8900 GWh elektrik üretim kapasitesine sahip.


     

     @
     044

    Biraz daha gidince barajın kendisi.


     

     @
     045

    Derken karşıma bir yol ayrımı geliyor ve tabelalar.Aldığım bir tüyo eğer milli park yolunu kullanırsam daha çok şey göreceğim doğrultusunda.Sol tarafı tercih ediyorum.Ne de olsa amaç çok şey görmek ve yemek:)


     

     @
     046

    İlk gördüğüm Karakuş Tümülüsü.Arka tarafta da var.Ama ben fotoğraflamadım.


     

     @
     047

    Ardından Cendere köprüsü


     

     @
     048

    Eski Kahta Kalesi


     

     @
     049


     

     @
     050

    Ve Arsemia Tanrıların Tokalaşması


     

     @
     051

    Arkada kocaman bir mağara.Ucu bucağı yok.Arsemia’nın girişinde tanıştığım ve motorumu emanet ettiğim Orhan bana bu mağaranın aşağıdaki kaleyle bağlantılı olduğunu söylüyor.
    Buralarla ilgili bilgileri Kültür bakanlığının sitesinden edinebilirsiniz.

    Orhan bir Guest House işletmecisi.Aşağıya inince sohbet başlıyor.20 YTL ye akşam yemeği ve kahvaltı dahil kalabileceğimi söylüyor.Üzerine üstlük bir de internet lüksümüz olacakmış.Güzel.Tamam diyorum Orhan’a.Akşam görüşürüz deyip çıkıyorum yola.Güneşin batışını izler geri döner buraya yerleşirim düşüncesindeyim.Söz verirken unuttuğum bir şey var.Tekin bir yoldan gelmedim ki? Dağa giden bu yol iyice sertleşiyor.Garip köylerden ve bir ara TRT vericisinin yanından bile geçiyorum.Gece bu yoldan dönmem riskli olabilir.Yolun çok da riskli olmayan bir bölümünden görüntüler.


     

     @
     052

    Kafam bunlarla meşgulken zirveye varıyorum.Hava çok soğuk.Kışlık mont ancak yetiyor.Güneşin batımına az bir zaman var.En zirvede olmam gerek.Buraya yürüyerek çıkmalıyım.

    Zirveye 300-400 metre tırmanmak zorundasınız.Kalp hastaları için pek de uygun değil.Neyse güneş batışından önce buradayım.Yukarı tırmanmak oldukça zor.Hele bu yorgunlukta.Sert esen rüzgar ve soğuk da cabası..Tripod kurmanın imkanı yok.Bu rüzgar değil resmen fırtına.İnsanlar heykellerin ve kayaların arkasına saklanıyorlar.Birine beni görüntülemesi için kameramı veriyorum.


     

     @
     053

    Gün battı.Yavaş yavaş aşağı iniyorum.Aşağısı kalabalık.Gözlemci turistler yeni yeni gittiler.Ben,birkaç işletmeci ve 3 tane haritacı kalıyoruz.İçlerinden Selim Bey’le neredeyse tanıdık çıkacağız.Kendisinin Alanya’da evi var.Telefonlar alınıp veriliyor.Hoş sohbet arkadaşlar hepsi de.Hatta onların lap top’ını kullanmak için izin istiyorum.Zira fotoğraf makinemin dolan hafıza kartını boşaltmam gerek.

    Sohbet sohbeti açıyor.Sohbet güzel ama hava da iyice kararıyor.Onlar arabalarıyla aşağı inip bir otel bulacakların sonra da gideceklerini söylüyorlar.Ben ise burada kalıp güneşin doğuşunu da izleme niyetindeyim.Kendilerini uğurluyoruz.Benim ise çadır kurma vaktim geldi bile.Birkaç çadır kurma denemem başarısız oluyor.Kurabilsem de herhalde sabaha ya çadır ya ben ya da ikimiz birden uçar giderdik.Mekanın işletmecilerinden kalabileceğim bir yer soruyorum.Gösteriyorlar.İşte kalacağım yerin kapısı…


     

     @
     054

    Neyse başa gelen çekilir.Hayatta kaç defa Nemrut’da güneş doğuşu izleyebileceğim ki.

    Yemek yeme vakti.Orda çalışanlar kendilerine yemek yapmışlar.Bana da ikram ediyorlar.Nefis bir et yemeği.Adı yok.Ama tadı var.Parmaklarımı yaladım resmen.Gezi boyunca yediğim en lezzetli yemeklerdendi.


     

     @
     055

    Yanında bir de “pırpua” ikram ettiler.Cacık türevi bir şey.İçinde turşu tadında semizotu var.Lezzetli.
    Yemek yedim,çayımı içtim.Yazımı bitirdim.Artık yatma vakti geldi.Zira sabah çok erken kalkıp güneşin doğuşunu izleyeceğim.

    İyi geceler günlük.

    Gün sayacım 290 km.


     

     @
     056

    4.GÜN:Evet sevgili günlüğüm.Şimdi Diyarbakır’dayım.Çok uykum var.Zira gece hiç uyuyamadım.Günümü seninle paylaşıp hemen uyumak istiyorum.

    Sabahtan başlayalım.Gece kaldığım baraka tam rüzgara karşı bir yerde olduğu için gürültüden en fazla bir saat uyuyabildim.Zaten güneşin doğuşu için sabah 04:00 gibi kalktım.Zaten Kahta ve Adıyaman’dan bu olayı izlemek için onlarca yerli ve yabancı turist gelmiş.Onlarla beraber yukarı doğru tırmanıyorum tekrar.Uykuluyum.Ama keskin rüzgar ve soğuk beni ayıltıyor.Rüzgarın şiddetini ayakta durmak imkansız şeklinde anlatabilirim belki.Bu yüzden çok da sağlıklı kareler alamıyorum.

    herkes battaniyelerine sarılmış,ve kayaların arkasına gizlenmiş durumda güneşin doğuşunu bekliyor.Bana çok uzun geldi.Koşulların kötülüğünden herhalde.Ben çok bekledim.Siz beklemeyin bari.


     

     @
     057


     

     @
     058

    Güneş gittikçe yükseliyor.Rüzgar iyice artıyor.


     

     @
     059


     

     @
     060

    Güneşin doğuşunda benim de bir karem olsun istedim.Ordaki bir Fransız rehberine fotoğrafımı çekmesini istedim.Ne kadar başarılı değil mi?:Grrrr…Adamın da suçu yok.Fırtınadan ayakta durulmuyor ki.


     

     @
     061

    Evet işte.Nemrut maceram da bu.En kısa zamanda daha düzgün bir havada yine gitmek isterim oraya.Bence Nemrut 45 yazan değil de 1 yazan tabelayı takip etmelisiniz.Tabi yol ilerde kötüleşiyor.Konfor için bir enduroya ihtiyacınız olabilir.

    Aşağı iniyorum.Kaşarlı tostumu mideme indirip yola çıkıyorum.Diyarbakır’da olmak niyetim.Uyku sersemi yolu karıştırıp Kahta’ya geri dönüyorum.Hem de 30 km yeni dökülmüş mıcır üzerinde.Küfrederek bu yolu geri dönüyorum.Akılsız başın cezasını eskiden ayaklar şimdilerde lastikler çekiyor.Artık feribot iskelesindeyim.Feribot dediğimiz şey bu.


     

     @
     062

    Yeni kalkıyor.1.5 saatim daha var.Orda birlerine yanaşıyorum.Selam veriyorum.Kimse tınmıyor.Başka genç bir çocuğa gidiyorum.O da benimle konuşmuyor.Şaşırıyorum.Hangi dilde konuşmam gerekti acaba.Neyse.Çok da iyi bakmıyorlar bana.Hatta konuşmayan amca motorumu koyduğum yerde sulama yaparken sanki motor orda yokmuş gibi tutuyor suyu.Arabayla gelen bir başka kişi de Masama şiddetle ve sertçe oturuyor.Sandalyesi bana çarpa çarpa.Arkamı dönüp yan gözle bakıyorum fakat bana arkası dönük.Çok ilginç.Oysa manzara benim dönük olduğum tarafta.Heralde saçım uzun,motora biniyorum,Türkçe konuşuyorum.Bu sebepler birleşince beni pek de sevmiyorlar diye aklımdan geçiriyorum.

    Koskoca Anadolu’da en sevmediğim yer burası oldu.Neyse her yanı kir pas içinde olan sözde feribot geliyor.İçine biniyoruz.motorumu bir o tarafa bir bu tarafa çekmemi istiyorlar.Bu arada ufacık çocuklar başında takkelerle bir minibüsten dökülüyorlar.Soruyorum hayrola nerden nereye böyle.Adıyaman’da bir Şeyh olduğunu onu topluca ziyarete gittiklerini anlatıyor bu çocuk.Genelde cana yakınlar.

    Büyük,küçük bir çok kişi motorumu incelemeye aldı bile.Genelin aksine soru soran yok.Motorun her yani titizlikle inceleniyor.En son bana bakıp başından ayrılıyorlar.Neyse ki bir kişi bu kaç silindir diye sordu.Zevkle cevap verdim.


     

     @
     063

    Karşı tarafa geçiş 20 dk kadar sürüyor.5 YTL karşılığı feribota binebiliyorsunuz.İşte Siverek yolundayım.Bu yol yüzlerce çukurla dolu bir yol.O çukurdan kaçarken ötekine yakalanıyorum.Siverek üzerinden Diyarbakır’a geçeceğim Çok uykusuzum.Kötü yollar canımı iyice sıkıyor.Üzerine bir de kuvvetli yan rüzgar tuz biber ekiyor.Hızım 50 bazen 30-40.Gitmek imkansız.İnatla Diyarbakır’a sürüyorum motorumu.Biran önce bir otel bulup uyumalı,dinlenmeliyim.Neyse şehir girişinde bir alışveriş merkezinde durup hem benzin alıyor hem de uykumu dağıtıyorum.Diyarbakır büyük bir şehir.Hoşlanmam yani şehir içinde olmaktan.


     

     @
     064

    Durduğum bu noktada internet başında olan arkadaşlarımdan uygun bir otel bulmalarını rica ediyorum.Otel soruşturacak enerjim yok.Sonunda Grand Güler Otel’i buluyorum.Ve atıyorum kendimi otele.Tabi şehir içini tatmam gerekiyor otele gidebilmek için.Araçlarını insanın üzerine süren taksiciler bu şehirde de varmış.Hem de hepsinden başarılılar.

    Motoruma çok uygun bir yer buluyorlar,eşyalarımı taşıyorlar.Odamda güzel bir duşun ardından birkaç saat kestiriyorum.Ve şehri dolaşmaya çıkıyorum.Bulunduğum yer surlarla çevrili.Burda Suriçi belediyesi ayrı.Suriçi güzel bir yer.Zaten Surlar
    Kenti diye de anılıyor şehir.Yukardan bakıldığında kalkan şeklini andırıyormuş bu surlar.

    Eğer elektronikle ilgili biriyseniz.Diyarbakır tam size göre bir yer.Japon pazarını mutlaka bulun.Burda elektronik her türlü cihazı çok ucuza bulabilirsiniz.Söyledikleri fiyatlar zaten ucuz.Ama mutlaka sıkı bir pazarlık edin.


    Parklar bahçeler,çimlerde çay içen insanlar.Herşey çok güzel görünüyor.Ben de surlara karşı bir çay içiyorum.Burda özel bir şey bu galiba.


     

     @
     065

    Hadi bakalım.Biraz etrafı gezelim.İlk olarak Hasanpaşa Hanı’nı buluyorum.
    Diyarbakır'da ayakta kalmış hanlardan ikincisi olan Hasan Paşa Hanı, Osmanlılar zamanında Diyarbakır'da valilik yapmış olan Sokullu'nun oğlu Vezir-zâde Hasan Paşa tarafından 1572-1575 yılları arasında yaptırılmıştır. Hasan Paşa Diyarbakır'da ilk olarak kuyumcular için bir çarşı yaptırmıştır. Daha sonra Ketenciler adıyla bilinen ancak günümüze ulaşamamış çarşıyı yaptırmıştır. Kuyumcular Çarşısı'nda yapılan hasır bilezikler, haplar, kişnişli gerdanlıklar, avizeler, hançerler vb. parçalar, Ketenciler Çarşısındaki dükkânlarda satılırdı. Hasan Paşa, bu iki çarşıya ticaret için gelenlerin gecelemeleri için bir han da yaptırmıştır.


     

     @
     066


     

     @
     067

    Kentin dar sokakları.Bu sokaklar içinde kapalı kalmış genelde Ermeni Kiliseleri.


     

     @
     068

    Ve işte Meşhur Ulu Cami girişindeyim.


     

     @
     069


     

     @
     070


     

     @
     071


     

     @
     072

    Ünlü güneş saati.


     

     @
     073

    Biraz kentin ara sokaklarına girmek istiyorum.Burada Diyarbakır Kültür Müzesini buluyorum fakat Nafile.Saat mesai bitimini çoktan geçmiş.Sadece dışardan bakabiliyorum.Her taraf kazılmış.Her yer toz toprak içinde.Rüzgar estikçe kalkan tozlar sürekli boğazımı temizlememi gerektiriyor.Ayrıca kaldırımlarda tozlara ayaklarını sürte sürte giden insanları sesleri.Ortalık epey kalabalık.


     

     @
     074

    Çocuklar çok cana yakın.Adeta objektifime poz veriyorlar.Ve bunu yapmayı da seviyorlar.Ve kibarca bana onların fotoğraflarını çektiğim için teşekkür ediyorlar.Onlar için çekmediğim halde.Çok hoşuma gidiyor bu saflık.


     

     @
     075


     

     @
     076

    Artık otele dönüp fotoğraf makinemi bırakıp bir şeyler yemek için dışarı tekrar çıkmam gerek.Hava henüz karardı.Bir motorcu ile birinin yolda bir şeyler konuştuğunu görüyorum.Bu motoru tanıyorum.Nemrut ‘tan inerken kenarda bir pansiyonun bahçesinde görmüştüm ve aklımda kalmıştı.Motoru kullanan kişiyle tanışıyorum.Pablo.Pablo motorla Fransa’dan çıkıp buralara gelen bir gezgin.Aslen İspanyol.1 yıllığına ülkesinden ayrılıp dünyayı gezecek.Türkiye’den sonra Katmandu’ya kadar uzanacak bir macerası olacak.Pablo’ya Keith adında bir İngiliz yardım ediyor.İngiliz bir tarafından Türk.Sanırım anne tarafından.Sürekli ülkeyi kötüleyen bir tarzı var.2 motorcu birbirini daha iyi anlar.Hemen Pablo’yu kurtarıyorum bu geveze adamın yanından.Onu da bir otele yerleştiriyoruz ve sonra çıkıp bir şeyler içeceğiz.Otellerin tam karşısında damardan Arabesk döktüren bir Pub buluyorz.Hem bira içip hem de birbirimizi birbirimize anlatıyoruz.Yollarımız ortak.Ertesi gün sabah buluşup yola beraber devam edeceğiz.
    Evet.Pablo oteline gitti.Artık kısa da olsa bir yol arkadaşım var.Ben de duşumu alıp tekrar uyuyacağım.İşte sevgili günlük.Macera ve yorgunluk dolu bir gün daha bitti.Yarın sabah Pablo’yla Hasankeyf’e inip ordan Van’a geçeceğiz.Hasankeyf onun yolunu biraz uzatacak.Ha bir de teror korkusu var.Ardından ünlü Malabadi köprüsünü ziyaret edip Tatvan’da kalacağız.Bir gün sonra ise Van’a geçeceğiz.O Van’da motorunun bakımlarını yaptırım İran’a geçecek.Ben ise yukarı Iğdır’a devam edeceğim.İste birlikte planımız bu.
    İyi geceler…
    Günlük sayacım 225 km…


     

     @
     077

    5.GÜN:Sabah Pablo’yla buluşuyoruz.Pablo çok uyumlu bir kişi.Görünüşte bir Türk’ü andırıyor.Zaten gezi boyunca ona hep “merhaba” diye yaklaşmışlar.Türkçe bilmediğini anlayınca çok şaşırmışlar.Bana ise sürekli “hello” diye yanaşan kişiler Türk olduğumu görünce –Anaa Türk’müş şeklinde şaşırıyorlardı.Hatta Türkçe bilmediğimden o kadar emindiler ki yanımda sürekli anlamayacağımı sanarak hakkımda konuşuyorlardı.Bazen iyi olmuyor değil hani:)

    Kahvaltımızı yaptıktan sonra yola çıkıyoruz.Yolculuğuma başlarken beni sürekli korkuttukları bir yer Hasankeyf’e gideceğiz ilk olarak.

    Sıcak bir yolda sık mola vererek ilk durağımıza ulaşıyoruz.Yolda herhangi bir şey başımıza gelmedi.Zaten en fazla arı sokardı.Bölge temiz.Çok sayıda turist var.

    İlk olarak köy kahvesinde duruyoruz.Burda biri İtalyan diğeri Fransız iki gezgin daha var.On kişilik bir yabancı Turist grubu henüz kalkıyor.Köy kahvesi parti merkezi haline gelmiş.Çaylar partiden:)Oturup sohbet ediyoruz.Onların yolları uzun.Uğurluyoruz.Genelde bölgeyi otostopla geziyorlar.Hasankeyf’in kitabını yazan adam Hüseyin Ağalday ile tanışıyoruz.Bu turistlere bölgede rehberlik yapmış.Öğretmenlik yapıyor.Bölgeye gittiğinizde rahatlıkla kendisini bulabilirsiniz.Size her türlü yardımı yapar.


     

     @
     078


     

     @
     079


     

     @
     080

    Gizli kaçış yolları suyun aşındırmasıyla ortaya çıkmış.


     

     @
     081

    Ortaçağ İslam tarihçileri tarafından ''HISN KEYFA” adıyla bilinen şehrin birçok isminin daha olduğu tarihi kayıtlardan anlaşılmaktadır. En kuvvetli ihtimal ile tabii kayalardan oluşan müstahkem kalesi ve korunmaya çok e1verişli coğrafi yapısı nedeni ile bu isimi almıştır. İslâm coğrafyacısı Yakut el-Hamevi, buraya Hısn Keybâ da dendiğini ve bunun Ermenice’den geldiğini zannettiğini söyler. Roma tarihçileri buraya Kipas, Cehpa veya Ciphas isimlerini vermişlerdir. Süryanice’de kaya taş manasına gelen “kifa” kelimesine nispetle bu ismin verildiği de söylenmektedir. Müslümanların eline geçmesini anlatan kaynağa göre burası “Hısn Luğûb” adıyla biliniyordu. Osmanlı kayıtlarında ise “Hısnkeyf” olarak geçmektedir


     

     @
     082

    Hepsini boşverdim.Burası da Emrekeyf:P.İsmin nerden geldiği belli değil mi?


     

     @
     083

    Hepsini boşverdim.Burası da Emrekeyf: :P.İsmin nerden geldiği belli değil mi?


     

     @
     084

    Yavaş yavaş gitme vakti geldi.Yoksa rehabetten burada çadır mı kursak gitmesek.Yok yok .Yola devam.Sırada Malabadi köprüsü var.Meşhur Köprü.Adına Türküler yakılmış.

    Mala bildiğim kadarı ile kürtçede ev demek, Badi şarkıda adı geçen adam dolayısı ile Malabadi köprüsü, Badi'nin evinin köprüsü anlamına geliyor. Diyarbakır Silvan yakınlarında ve Batman çayı üzerindedir. Artuklular döneminde 1147 yılında Timurtaş bin İlgazi bin Artuk tarafından yaptırılmış. 7 m. eninde ve 150 m. uzunluğunda. Yüksekliği, su seviyesinden kilit taşına değin 19 m. Renkli taşlarla inşa edilmiş, onarımlarla günümüze kadar ulaşmış.

    Köprüye ulaşmak için geldiğimiz yoldan geri dönüp Bitlis yoluna çıkacağız.Diyarbakır,Bitlis yol ayrımına çok yakın köprü.Geri dönüyoruz.Bu korkulan bölgede yolumuzu kesen tek şey işte bu inekler.


     

     @
     085

    Ve işte köprü


     

     @
     086

    Ben fotoğraf çekerken Pablo çocukları eğlendiriyor.Kendisi daha çok eğleniyor aslında.Kesik parmak numarası.Hep tutar:)


     

     @
     087

    Artık bu gece kalacağımız yere doğru yola çıkıyoruz.Şimdiye kadar yollar çok iyidi.Ama Kozluk ve Bitlis arasının çok kötü olduğunu,hatta 2 yıldır süren yol yapım çalışmalarının da yolu iyice çekilmez hale getirdiğini söylüyorlar.Söyledikleri çıkıyor.Virajlı ve dar bir yol.Ve kilometrelerce süren yol yapım çalışması.Sürekli ayakta kullanıyorum.Tüm toz duman üzerime yapışıyor.Bembeyazım.Yol kenarında bir su kaynağı buluyoruz ve dalıyoruz içine…


     

     @
     088

    Burada mola veren köylüler benden gezi ile ilgili bilgi aldıktan sonra bizim hakkımızda konuşuyorlar.
    “-Hayattan sıkılmışlar yollara vurmuşlar kendilerini.”İlginç geliyor.Farklı bir bakış açısı.Doğru olabilir.Niye bu kadar çok gezme isteği duyduğumun yanıtını aradığım olmuyor değil.

    Ve Tatvan için son düzlükler.Solda yükselen Nemrut Dağı.2935 mt. Yüksekliği ile heybetli görünüyor.


     

     @
     089

    Sağ tarafta ise işte bu harabelerin fotoğrafını çekiyorum.Bekçi fotoğraf çekmemem konusunda beni uyarıyor.Sebebini sorunca “Yassag” diyerek kestirip atıyor.Doğru yasak.:)


     

     @
     090

    Önce Bitlis’te bir kahvede mola veriyoruz.Köylülerle sohbet ediyoruz.5 minareyi soruyorum.3’ü kaldı diyorlar.Çaylar için elimi cebime atınca “olmaz” diyerek bana çıkışıyorlar.Tatvan’a varıyoruz.Pablo bu işte çok hoşlanıyor.Hatta masada uyuyup kaldı zavallı.Günde 200 km yi geçmeyen bu gezgini ben biraz zorladım galiba.Aslında bir de Türkiye’nin en temiz gölü Nemrut Gölünde yüzmeye gidecektik ama.Hiç kalkamazdı o zaman heralde.


     

     @
     091

    Neyse.Akşam yemek için sokağa çıkıyoruz.Büryan arıyoruz ama sadece sabah saatlerinde çıkıyormuş.O saatte etle kahvaltı yapmak istemeyeceğimi düşünüyor ve Büryan’dan vazgeçiyorum.

    Akşam sokakta panzerler geziyor.Öylesine.Bir oraya bir buraya…

    Neyse,kaldığımız otele sorarak içki içebileceğimiz bir yer arıyoruz.Otelin alt tarafında karanlık bir köşede camları iyice karartılmış bir mekan gösteriyorlar.Biraz çekiniyorum açıkçası.Ama işletmecisi çocukla tanışıp içeri rahatlıkla giriyoruz.İçerde Tanju Okan’ın yorumladığı hani şu “Sende mi üzgünsün “diye başlayan Şerefe adlı parçası havası esiyor.Polis akademisi serisinin bir bölümünde ise orjinali çalardı hani:)


     

     @
     092

    6:GÜN: Evet sevgili günlüğüm.Türkiye’nin en doğu ilindeyim.Bir Iğdır gecesi.Biraz önce yemeğimi bir partiden yedim ve biramı zar zor bulup otelime geldim.Bu parti sanırım yemeklerini bira ile sindirdiğimi bilse hoş olmazdı.Bira içerken şu günü bir özetleyelim bakalım.
    harita
    Sabah Tatvan’da uyandık.Fotoğrafta da göreceğiniz oteli tavsiye etmiyorum.Fiyat ucuz .Fakat asansör olmadığını ve dört odaya bir duş düştüğünü söylemediler.Yukarı çıkınca anladık.Tatvan’a uğrarsanız bu otele gitmeyin derim.Yine de siz bilirsiniz.O sabah 4 odaya bir duş olayı yüzünden duşumu alamadım.Diğer kullanıcılar hiç de temiz bırakmamışlar.Oysa ki yıllar önce İtalya’da hostelde kaldığımda 30 kişiye düşen 1 duş ne kadar da temizdi.

    Neyse.Sabah Pablo’nun sibap kapaklarını açıp ayar yapması gerekti.Zira bir gün önce yolda sesleri hiç beyenmemiş.Bu uğraş bizim 1.5 saatimize maloldu.Ben de bu arada kameramdaki fotoğrafları yandaki fotoğrafçıda boşalttım.

    Biraz geç de olsa yola çıkıyoruz.Van Gölü kıyısını takiben Pablo Van’a kadar bense Iğdır’a kadar gitmeyi planlıyorum.Pablo motorunun bakımlarını yaptırıp Pazar günü İran’a geçerek planladığı Rakatanga turuna devam edecek.


     

     @
     093


     

     @
     094

    Van gölünün güney kıyısı oldukça güzel ve zevkli bir yola sahip.Her taraf yemyeşil.Arada sırada göl kenarından,zaman zaman da dağlardan yol alıyorsunuz.İşte göl kenarında küçük bir mola.Arkada Aktamar adası.Bu adaya sürekli tekne seferleri var.


     

     @
     095

    Van’a vardık bile.İlk olarak Van Kalesini buluyoruz.


     

     @
     096

    Buradaki bir restoranda Keledoş yiyeceğiz.Ne mi ki bu Keledoş.Biraz bekleyin önce bir gelsin de.O gelene kadar ben de size otantik bir Van Evi gezdireyim.


     

     @
     097


     

     @
     098

    Kapı girişinde içerde Van kedisi bulunur diyor.İçeri girince göremediğim kediyi sorunca o anda doğum yaptığını öğreniyorum.Görmek istiyorum.İşte doğum anı.Fakat yavrular siyah:)


     

     @
     099

    İşte keledoşumuz da geldi bile…
    İçinde ceviz,çeşitli şifalı otlar,çökelek,ak pancar,et,buğday,nohut var.Hmm.Pek de lezzetli.

    Mutlaka keledoşu Kale girişindeki bu restoranda tadın.5YTL(Tavsiyen için Saol Cem Abi)


     

     @
     100

    Pablo’yla ayrılma vakti geldi.Son bir kare daha çekmek için makineyi masaya yerleştirirken bize fon oluşturan arka masadaki bir adam bize doğru gelmeye başladı.Sandım ki siz zorlanmayın ben sizin fotoğrafınızı çekerim diyecek.Nerdeee.”-Birader burada aile var görmüyor musun?Başka tarafta çek fotoğrafını”demez mi?-Peki dedik keyfimizi kaçırmadan ve işte bu kareyi de aldık.
    Hoşçakal Pablo.Yolun açık olsun…


     

     @
     101

    Benim yolum daha uzun.Önümde göreceğim Muradiye şelalesi,Doğubeyazıt’da İshakPaşa Sarayı,Ağrı Dağı var.Yola düşüyorum iyice rehabete kapılmadan.Yolda birkaç defa jandarma çevirme noktasına rasladım.Sanki her biri başka bir sınır kapısı.Büyük tırları ve arabaları ararlarken bana kimlik bile sormadan geç geç diyorlar hep.Ve işte Muradiye şelalesinin büyülü güzellikteki atmosferi.
    Şelaleden çok fotoğraf var ama zaten kotayı aştık Kertilmeyelim sora:)

    Bu şelalede mangal yapmayı unutmayın…


     

     @
     102

    Ben aynen yola devam ediyorum.Çaldıran üzerinden geçip Tendürek geçidinden Doğubeyezıt’a inicem.Bu yolda İran sınırının oldukça yakınından geçicem.

    Ve işte tarihin en büyük meydan savaşının yapıldığı Çaldıran Ovasındayım. Osmanlı padişahı Yavuz Sultan Selim Han ile İran Şahı İsmail arasında, 23 Ağustos 1514’te, bu ovada yapılan, tarihin en büyük meydan muharebelerinden biri.Osmanlı’nın zafer kazandığı.
    Yavuz Sultan Selim Hanın, tamamen deha mahsulü bir taktikle, on iki saatte, henüz hava kararmadan kesin sonuç aldığı Çaldıran Muharebesi, tarihin en büyük ve nadir meydan muharebelerindendir. Çaldıran Zaferi, Anadolu’nun siyasi tarihi bakımından çok önemli sonuçlar doğurmuştur.


     

     @
     103

    Yola devam.Tendürek geçidinden geçiyorum.Bu geçit 2200-2300 metrelerde seyrediyor.Hava kapalı ve oldukça serin.Kışlık monlta geziyorum buraları.Bir noktada İran sınırına o kadar yaklaşıyorsunuz ki sınır gözetleme kulelerini rahatlıkla görebiliyorsunuz.


     

     @
     104

    İran’a bu kadar yaklaşmak sevdiklerimden o denli uzaklaştığımı bana hatırlattı.Cep telefonum çekmiyor.Ya da arayanın sesini duyuyorum ama ben sesimi duyuramıyorum.Hava benim yerime biraz gözyaşı döktü nitekim.Yoksa…

    Geçitten geçiyorum.Yol epey kasvetli.Hava iyice kapattı.Hafif yağmur çiseliyor.Virajlarla Doğubayazıt’a doğru inmekteyim.Derken bir köy görüyorum.Civarda oynayan çocuklarda beni uzaktan gördüklerinde bir hareketlenme seziyorum.2 tanesi yolun sağına geçiyor.7-8 tanesi ise sol tarafta oynadıkları yerin az daha yola yakın tarafına geçiyorlar.Ellerinde kocaman taşlar.Bu bölgeyle ilgili anlatılanlar aklıma geliyor.Motorun üzerine iyice kapanıyorum ve taşları havaya salladıklarında gazlayıp adeta kaçıyorum.Taşlar havada uçuşuyor.Beni çapraz ateşe alıyorlar.Neyse ki hiç taş yemeden oradan geçebiliyorum.

    Artık Doğubayazıt Merkezdeyim.Burda kocaman bir askeri birlik bunmakta.Merkezden çıkıp İshak Paşa Sarayına doğu gittiğinizde bu birliğin ortasından geçiyorsunuz.Birliğin içinde hayatımda görmediğim kadar çok tank görüyorum.Hiç bu kadar fazla tankı bir arada görmemiştim.Ve işte meşhur IshakPaşa sarayı.


     

     @
     105

    Bunlar da Doğu Bayazıt Camii,Kalesi ve Ahmet Hani Türbesi
    Soldan Sağa:Cami,Kale,Türbe

    Cami:


    Beyazıt kalesinin güney eteğinde Osmanlı Hükümdarı I. Selim tarafından yaptırdığı kabul edilen camiidir. Kesme taştan inşa edilen camii 15,20 x 15,20 m. boyutlarında, kare planlı ve tek kubbelidir. Kubbe 11,50 metre çapındadır. Sonradan yıkılan beş gözlü son cemaat yeri ile bir minaresi vardır. Kullanılacak durumda, sapasağlam olan yapının 1096/1687’ de tamir edildiği anlaşılmaktadır. Camiye “Cami-i Gevher Digar” ve “Şafi Camii” adları ile de anılmaktadır.


    Kale:
    İshakpaşa Sarayı yakınındaki sarp kayalık üzerine kurulmuştur. Kalenin ne zaman yapıldığı bilinmemektedir. Ancak burada bulunan kabartmalı bir mezar, kalenin bir Urartu eseri olduğunu göstermektedir.Tarih boyunca bir çok devlet arasında el değiştiren kale, Yavuz Sultan Selim'in Çaldıran seferi sırasında Osmanlıların eline geçmiştir.İshakpaşa Sarayının yapımından sonra önemini kaybeden kale, bütün ihtimallere ve zamanın tahribatına meydan okurcasına kısmen ayakta kalmayı başarmıştır.


    Türbe:
    1651 yılında doğan ve ölüm tarihi kesin olarak bilinmeyen Ahmedi Haani ye ait bir türbedir. Türbenin yanında sonradan birde cami yapılmıştır.İshak Paşa Sarayının üst kısmındadır. Bölgede en çok ziyaret edilen türbedir. Ahmedi Haani ünlü “Mem-u Zin” adlı eserin yazarıdır. Hakkari Han köyünden Doğubayazıta geldiği söylenmektedir. Ahmedi Hani bu eserde, Emir Zeyneddin’in güzellikleriyle dillere destan olan Zin ve Sili adlı iki kız kardeşin Memo ve Taceddin adındaki iki gençle olan aşklarını şiir şeklinde anlatır. Eser aynı adla sinemaya da uyarlanmıştır. Bilgin ve edebiyatçı kişiliğiyle bilinir.


     

     @
     106

    İşte İshak Paşa Sarayından ayrıntılar.


     

     @
     107

    En dış giriş kapısı


     

     @
     108

    El işlemesi figürler.


     

     @
     109

    Avludan görünüm


     

     @
     110

    Turbe


     

     @
     111


     

     @
     112

    Okurum derseniz işte Saray Hakkında geniş bilgi:
    Sarayın yapımı 1685 yılında Çıldır Atabeklerinden Çolak Abdi Paşa tarafından başlanılmış, aynı soydan gelen Küçük İshak Paşa zamanında 1784’ te (99 yılda) tamamlanmıştır. Mimarı, Ahıskalı ustalardır.
    Saray 115X50 m. boyutlarında, tesviye edilmiş, Karaburun tepesi üzerine terası, iki avlu ile bu avluları çevreleyen çeşitli yapı topluluğundan meydana gelmektedir. Doğu-Batı yönünde yaklaşık 7.600 m. karelik bir alan üzerine oturtulmuştur. Bazı kısımları tek, bazı kısımları iki, bodrum dahil bazı kısımları üç katlı olarak yapılmıştır. Bir saray için gerekli tüm bölümler (harem, harem odaları, aşevi, hamam, toplantı salonları, eğlence yerleri, mahkeme salonu, camii, çeşitli hizmet odaları, oturma odaları, uşak ve seyis odaları, muhafız koğuşları, cezaevi, erzak depoları, cephanelik, tavlalar, bodrum katlarında çeşitli hizmet odaları vb.) vardır. Her odada ocak, dolap yerleri vb. görülmektedir. Sarayın girişi, savunması en zor olan doğu cephesindedir. Anıtsal taçkapı, avlulara çıkan diğer kapılar gibi, kabartma, süsleme ve zengin bitki motifleriyle Selçuklu sanatının özelliklerini taşır. Saray, tarih ve sanat tarihi yönünden essiz bir değere sahiptir. Bu bey kalesi, Avrupa’ daki şato tipi yapıların ülkemizde rastlanmayan en iyi örneğidir.
    Sarayın cami dışındaki bölümlerin çoğu yıkılmış, harap olmuş, tavanları sökülmüştür. Son yıllarda biraz onarılmış, restore edilmiştir. Camii, saray kompleksinin en sağlam kalan yeridir. Her halde burası, dini bir korkuyla tahrip edilmemiştir. Tek kubbeli camii, iki ayrı renk taşla örülmüş minaresiyle saraya ilginç bir görünüm kazandırmaktadır. Camiinin kıble duvarının dışındaki türbe geometrik ve bitkisel motiflerle süslenmiş olup, muhtemel Abdi Çolak Paşa ile İshak Paşa ve yakınları için yapılmıştır.
    Sarayın(Selamlık) kuzey cephesinde dışa sarkan dört ahşap konsolda üstte kanatlı ejder, onun altında aslan, en altta insan figürleri yer almaktadır ki, çok ilginç ve sanatkaranedir.
    Sarayda klasik Osmanlı mimarisinden farklı üslup ve benzeme şekilleri dikkati çeker. Türk saray geleneği ve mimarisinin ana prensiplerine uyulmuştur. Yapı birkaç aşamalıdır ve güzellikle azameti yansıtır. Saray iştihamı, yaptıran paşanın çevreye ve Merkezi Devlet’e karşı gücünü göstermek istediği anlaşılmaktadır.
    Taş duvarların içinde görülen boşluktur, sarayın kalorifer tesisatı andıran merkezi ısıtma sistemiyle ısıtıldığını göstermektedir.
    Yapımı bir çok efsane ve hikayeye konu olan İshak paşa sarayı; Osmanlı döneminde Ağrı’ da yapılan en büyük ve en önemli mimari eserdir. İshak Paşa Sarayı, geleneksel Türk mimari karakterinde ve Selçuklu mimarisi biçiminde bir yapıdır. Bu yapılar topluluğunda Osmanlı ve Selçuklu mimarisinin öğeleri yanında, Avrupa sanatının Barok üslubunun etkileri de görülmektedir. Zamanın en modern ve ileri anlayışı ile yapılmış olup, genel hatlarıyla Türk kültürünün özelliklerini taşır.


     

     @
     113

    Anlatmak ve fotoğraflar yetmez.Mutlaka bir de yakından görmeli,içini gezmelisiniz…


    Yola devam.Tekrar merkezden geçip geriye doğru dönüyorum.Tankları biraz daha alıcı gözle seyrediyorum.Sağ tarafımda Ağrı dağı bana bir türlü yüzünü göstermek istemiyor.Her yanı bulutlarla kaplı.


    Iğdır yoluna çıktım.VE işte sonunda dağ bana yüzünü gösterdi.Yukarıdan bana bakıyor.Tam fotoğraf zamanı.Duralım


     

     @
     114


     

     @
     116

    01 AĞUSTOS - 1997 tarihinde yapımına başlanmış ve 05 EKİM 1999 tarihinde açılışı yapılmıştır. 1.3 Hektar alan üzerine oturtulmuştur. Yerden yüksekliği 43.50 metredir. Halen Türkiye’nin en yüksek Anıtıdır. Alt kısmı 350 m alanı ile Müze üst kısımı 5 kılıçtan oluşan Anıttan ibarettir.Anıtın kılıçlarının granitleri Çin’den, diğer mermer, granit, taş, seramik gibi malzemeler Türkiye’nin diğer bölgelerinden getirilmiştir.Çanakkale Deli Şehitlik Anıtı ile, paralellik arz eder. En eski Türk Devletinden Cumhuriyetimize kadar geçen evre kılıçların kabzalarında tunç döküm rölyeflerle anlatılmaya çalışılmıştır.Arkasındaki Ağrı Dağı ile bir tablo oluşturur. Müzede; 1915-1918 tarihleri arasında Bölgede yaşayan Ermeni vahşetinden geriye kalan ve toplu mezarlardan çıkarılan belgeler, fotoğraflar ve diğer metaryeller sergilenmektedir.


    İyi bir otel bulup yerleşiyorum.Ve şehir merkezinde dolaşmaya çıkıyorum.Müzikler bile değişti.Hatta şiveler bile.Güzel ülkemin her yeri ayrı bir renkte.Azerbaycan,Nahcivan’dan gelenler burada iş bulup yerleşiyorlar.Buranın halkı da oralara çok yakın.


    Güzel bir restoran bulup yemek yiyeceğim.Bir müddet sonra bir partinin üyeleri de buraya geliyor.Benim yemek de böylelikle bedavaya geliyor.


    Biraz zorlayarak 2 bira alıp odama çekiliyorum.Cuma toplantısında olan Antalya ile telefonda görüşürüyorum.

    İyi geceler günlük.

    6.gün sayacım:402 km.


     

     @
     117

    harita Türkiye’nin en doğu ili Iğdır’dan ayrılıyorum.Sabah kahvaltımı yapıp motoru yüklemeye başladım.En zoru da bu.Motor yükle ve boşalt.Tuzluca üzerinden Digor’a uzanıp Kars’a geçeceğim.Bu yayla yolu sanırım daha çok ilgimi çekecek.İşte yayladan bir manzara.Tuzluca’ya giderken Ermenistan sınırına çok yakın geçiyorsunuz. 


     

     @
     118

    Jandarma kontrol noktaları bu bölgede biraz daha artıyor.Fakat motosikletlilere çok da ilgi gösteren yok.İlginin az olması burada hoşuma gitmiyor değil.Bu noktalarda sadece plakam alınarak geçiyorum.

    Digor’dan haritamda görünen bir kestirme yolla Ani’ye gidebilirim.Fakat yolu askeriye kapatmış.Askeri bölgeye de girilmiyor doğal olarak.Oysa ki haritamdaki toprak yoldan Ani’ye kestirmeden çıkmak çok zevkli olabilirdi.Neyse Kars’a kadar gidiyorum ve Ani’ye normal yolundan ulaşıyorum.Uzun ve bitmek bilmeyen bir yol.Sonunda Ani’deyim.Tarihi Harabelerin girişindeki görevli motorum için güvenli bir yer gösteriyor bana.Önce şaşırıyor sonra da teşekkür ediyorum kendisine minnetle.

    İşte Ani Harabelerinden birkaç kare.Sıcakta burayı dolaşmak hiç de kolay olmadı.Koskoca bir alana yayılmış harabeler.Buraları görmek bu sıcağa rağmen çok keyifliydi.Burayla ilgili aklımda kalan Hamarat’ların yaptığı geziydi.Kulaklarını çınlattım ikisinin de bol bol.


     

     @
     119


     

     @
     120

    Ani’ye giderken yol üzerinde dönüşte durmalıyım dediğim bir yer.Gökyüzü ve çimlerin kontrastına bayıldım.Bu kareye bir de kendimi ekleyip oluşturduğum bir kompozisyon:)


     

     @
     121

    Her durduğumda motorumun çevresi arılarla kaplanıyor.Arıları çeken şeyin ne olduğunu biliyorum.


     

     @
     124


     

     @
     125


     

     @
     126

    Biraz Kars içinde dolaşıyorum Memleketimin plaka komşusu 36. Gagam Göle’ye çevrik.


     

     @
     127

    İşte yol üzerindki Aygır Gölü.Hayatımda görmediğim kadar çok atı bu yollarda görüyorum.Her tarafta otlayan sahipli sahipsiz atları Kars ve Ardahan arasında gördüm.Ve tabi göçerler.Çadırları ve çevrelerinde oynayan çocuklar.Atlar…


     

     @
     128


     

     @
     129

    Derken yanıma çok ilerdeki hayvanları otlatan çoban olduğunu şaşırarak öğrendiğim bir ufaklık geliyor.Tanışıyoruz.Adı Serhad.14 Yaşında.
    Uzaktaki hayvanların çobanı.Kışın okula gidiyor yazın çıbanlık yapıyor.Soruyorum Serhad’a.Fotoğrafını çekebilir miyim diye?

    -“Olmaz” diyor Serhad.
    -“Niye” diyorum.
    -“Eşekle beraber olmaz.Ayıp.”
    -“Niye”
    -“Olmaz işte ayıp” diyip saklanıyor.
    -“Eşeği bırak”
    -“Yok eşek kaçar”
    -“Peki sen bilirsin.”
    -“Senin adın ne?”
    -“Emre”
    -“Çocuğun var mı?”
    -“Yok”
    -“Anan baban var mı?”
    -“Var”
    -“Sağ mı?”
    -“Sağlar”
    -“Selam söyle ellerinden öp benim için”
    -“Tamam Serhad Teşekkür ederim.”

    Bayıldım .Kuytuca’lı bu köylü çocuğunun pozitifliği,doğallığı ve kibarlığına.Zaman zaman kuytularda bıraktığımız duygularımızın olduğunu hatırlatıyor bana 2350 mt yükseklikte dağ başında.


     

     @
     130

    Göle’ye gitmek çabasındayım.Yağmura ve şiddetli rüzgara rağmen.Soğuk da cabası.Göle ve batı tarafa gittikçe yağmur iyice şiddetini arttırdı.Yol tehlikeli olmaya başladı.


     

     @
     131

    Oltu ve Tortum planımı suya bırakıyorum.Bir dahaki sefere.Hedef Ardahan.Tepeleri tırmandıkça bu kez yağmur yerini doluya bırakıyor.Etrafta ilgimi çeken birçok martının olması.Hayretleri içinde kalıyorum.Denize mesafe çok aslında.


     

     @
     132

    İşte Ardahan Merkezdeyim.Burda ilginç bir benzin istasyonu dikkatimden kaçmıyor.Kaldırıma dükkanların hizasına yapılmış bir benzin istasyonu.Buyrun.


     

     @
     133

    Bu benzin istasyonu size kılavuz olsun.Bölgeye giderseniz mutlaka hemen yanındaki Şükran Kebabçısından Şükran kebabı yemeyi unutmayın.İddia ediyorum ki parmaklarınızı yalayacaksınız.Pide ekmeğini içine et.Soslu ve yoğurtlu.


     

     @
     134

    Ardahan Merkezden biraz zor olsa da çıkıyorum.Yollarda çalışma var.Bazı yollarda seçim yüzünden kapalı.İyi birkaç tarifle yolumu buluyorum.Ve işte Ardahan kalesi.


     

     @
     135

    Ardahan Şavşat üzeri yoluma devam ediyorum.Artvin’e ineceğim.


     

     @
     136

    Tam karşıda bulutların arasında Yalnızçam Kayak Merkezi.

    Yolların kenarlarındaki tepelerdeki çukurlarda hala karlar görünüyor.Erimemiş.Zaten kışlık montum ve üzerine yağmurluğumla seyir halindeyim.Yaz ortasında kışı yaşıyorum adeta.Bu noktadan sonra başlayan iniş yolu Karadeniz Bölgesinin tipik habercisi.Bitki örtüsü bile aniden değişiveriyor.Hava bile açmaya başladı.Karadeniz kendini hissettiriyor.


     

     @
     137


     

     @
     138

    Ve işte Artvin’deyim.Tam bu köprü üzerinde annemle konuşuyorum.Annemden müjdeli bir haber.2.kez dayı olmuşum.Aslında planım Sinop’a kadar giderek ordan Ankara’ya inmek ve Ankara chapter’la beraber Kütahya’ya kampa gelmekti.Bu anda planımı tüm Karadeniz’i geçip yeğenimi oturdukları Derince’de ziyarete gitmek için değiştiriyorum.Mutluyum.

    Derken karşı tarafta bir XT 660 sürücüsü görüyoruj.Selamlaşıyoruz.Duruyor ve tanışıyoruz.Adı Ahmet.Tüm yaylaları gezmiş.Laflıyoruz epeyce.Ertesi gün belki de beraber Batum’a geçeceğiz..Telefonlarımızı alıyoruz ve tokalaşıp ayrılıyoruz.Ben de yolumu Hopa’ya doğru devam ettiriyorum.


     

     @
     139

    İşte tünellerin birinin arasından size göz kırpan Artvin Kalesi.


     

     @
     140

    Sürekli upuzun tünellerden geçiyorsunuz.Karanlık ve zeminleri pek de iyi olmayan.Giriş ve çıkışları ise mıcırlı.

    Karadeniz bitki örtüsü kendini iyice hissettiriyor.


     

     @
     141

    Doğu Karadeniz.

    Hopa’ya az kaldı.Fakat hava kararmaya yüz tutmuş.Bu bölgede biraz da kapattı.Bulut topluyor yağmur yağabilir tekrar.Keşke Artvin’de kalsaydım diye geçiriyorum içimden.Neyse çıktık yola bir defa. Yaklaşık bu çevrede bir anda etrafımı sis sarıveriyor.Korku filmini aratmayacak bir manzara.Dörtlü sinyallerimi yakıyorum ve iyice sağdan yavaş yavaş yol almaya çalışıyorum.


     

     @
     142

    Ve işte sonunda Hopa’dayım.Güzel bir otel bulup yerleşiyorum.Çok yoruldum.Bu 518 km hiçbir yola benzemiyor.Bana 1000km gibi geldi.Gördüğüm güzellikler beni güçlü tutuyor.
    Yaşasın deniz.Günler sonra tekrar karşımda.Karanlık havada bölgenin adına yaraşır bir manzara.

    Ha bir de patlayan silahlar Karadeniz’in habercisi galiba:)


     

     @
     143

    harita Güzel bir Hopa sabahı.İlk ve son sabahım.Güzel geliyor haliyle.Antalya’yla konuştuğumda havanın inanılmaz sıcaklığından bahsediyorlar.Onları pek anlamıyorum tabi.Hava burada gayet serin.Bir gün önce ne kadar yorgun olsanız da sabah taze uyanıyorsunuz.Bu günkü planım Batumi’ye yani Gürcistan’a gitmek.Dün Artvin’de Ahmet Beyi’in de söylediği gibi 15 YTL karşılığı geçebiliyorsunuz.Neyse ben de deneyeceğim.Ben biraz geç kalktığım için Ahmet Bey’i aramadım.Çünkü o çok erken saatlerde geçmeyi planlıyordu.Eşyalarımı otelde güvenli bir yere bıraktıktan sonra Sarp sınır kapısına doğru yol almaya başladım.Hopa Sarp sınır kapısı arasındaki yola eğer bir gün giderseniz bayılacaksınız.Uzun süredir 3.-4. viteslerde virajlarla boğuştuktan sonra bu tatlı virajlı ve kaliteli asfalt yol bana çok iyi geldi.Hem biraz gaz açtım hem de kaliteli ve tutan asfaltta viraj yaptım.Manzaraya da diyecek yok tabi.Dağlarda yeşilin envai tonu,masmavi deniz yanınızdan akıp giderken,terletmeyen bir havada motor kullanıyorsunuz.Tünellerden geçerken motorunuzun sesi size çok sevdiğiniz bir şarkı gibi geliyor.

    “Ben Giderim Batum’a
    Batum’un Batağına
    Bahçenizden İçeri
    Al Beni Otağına

    Nazlı Yarim Geldim Sana
    Fistanını Toplasana
    Kemençeler Çalınıyor
    Bize Horun Oynasana Heyy”

    Ya da “Georgia on my Mind”

    Ve işte Sarp sınır kapısı.Buradan süresi dolmamış pasaportunuzla karşı tarafa 15 YTL kendiniz için,4 YTL’de triptik bedeli ödeyerek geçebiliyorsunuz.Gümrük memuruna günübirlik mi yoksa birkaç gün kalabilir miyim? sorusunu sorduğumda, gittiğin yeri bildirerek istediğin kadar kalabilirsin cevabını aldım.Ama yine de siz kalmaya karar vermeden önce sorunuz.Motor hep en önde.Sıraya bile girmiyorum.Gürcü memurlar sürekli motorla ilgileniyor.Dönüşte üzerine binip anahtarımı isteyen memur beni epey korkuttu.Ama ilk defa hep aşağılandığım Avrupa gümrüklerinden farklı hissettim kendimi burda.


     

     @
     144

    Gürcistan’a geçtiğinizde aynı güzellikteki yollar devam ediyor.Ama fazla uzun sürmüyor.Adamların yolları ne güzel diye içimden geçirirken yine yol yapımı,ince mıcır ve delikli yollar başlayıveriyor.Neyse işte bir kale…


     

     @
     145

    İşte Batum’dayım.
    Tiyatro.Gürcistan’ın Anadolu Ateşi gibi bir şey…


     

     @
     146

    Liman.


     

     @
     147

    Arkadaki eski tekneler ve ön tarafta bir feribot.


     

     @
     148

    Batum’da eski ve neredeyse yıkılmaya yüz tutmuş evlerde oturuyorlar.Bu evlerin sıvaları dökülmüş dış cephelerini garip plakalarla kaplayıp rengarenk boyamışlar.Fakat arka sokaklarda bulunan bu ev için herhangi bir çaba görenmedim.Tüm doğallığıyla ortada duruyor.


     

     @
     149

    Genelde sahil kesiminde yani turistlerin bol olduğu yerlerde evlerde tadilat var.Onun dışında genelde bu tipte eski evlerde oturuyor Batum’lular.

    Turistik ara sokaklar.


     

     @
     150

    Şehir içinde irili ufaklı bir çok plaj ve üzerlerinde bu şeklide tesisler var.Kocaman bir parka sahip Batum.Parkta yürüyüş yapabilir ve sonra istediğiniz bir plajda denize girebilirsiniz.Deniz oldukça temiz.


     

     @
     151

    İşte Batum’da buymuş diyerek yavaş yavaş ülkeme dönme vaktinin geldiğini hatırlıyor.Yeşil bitki örtüsü,insanı,denizi,güneşi ile pek farkı yok işte.Eski evler ve size fazla ilgili insanı var farklı olan.Fakat istemediğiniz anlayınca üzerinize gelmeyecek kadar da gururlu.İşte bu anılarla geri dönüyorum Hopa’ya.Otelden eşyalarımı alıp motoruma yüklüyor,hotel görevlisiyle biraz sohbet edip düşüyorum yollara.

    Uzungöl beni bekler.Önümde Rize var.Kaçkar Dağlarını başka bir Karadeniz gezisine bırakıyorum.Çünkü Karadeniz’e birkaç defa daha geleceğime eminim.

    Yollar inanılmaz iyi kalitede.En az iki şerit ve otobandan farkı bu yol için para ödememeniz.Hava sıcak.Yazlık montumla bile sıcak hava kendini hissettiriyor.Fakat uzunlu kısalı tüneller imdadıma yetişiyor.İçlerine girince serinliyorsunuz.

    Yol boyunca çay taşıyan kamyonlar ve kamyonetlere rastlıyorum.Çay yaprakları kasalarından uçuşuyor.Asfaltın üzerinde çay yaprakları ilginç bir görüntü sunuyor size.

    Deniz tarafında ise sayısız irili ufaklı balıkçı barınakları var.Seyrine doyum olmuyor.Ve sağ tarafta bu kale dikkatimi çekiyor.Sorduğuma göre kız kalesiymiş adı.


     

     @
     152

    Sırayla Pazar,Çayeli gibi yerlerden geçiyorsunuz.Her yerle ilgili bir türkü geliveriyor aklıma.

    Çayeli’nden Öteye,
    Gidelum Yali Yali.
    Sirtindaki Sepetun,
    Ben Olayim Hamali.

    Bu Türküyü kaksımın içinde söylüyorum yol boyunca…

    Ve işte oooof of:)


     

     @
     153

    Yola devam.Of’tan yukarı Uzungöl’e çıkacağım.Virajlı ama yemyeşil klasik Karadeniz yolarlı.Meşhur ağaç evler,yanınızda size yol boyunca eşlik eden bir akarsu.Serin ve taze bir hava,sıcak insanlar.

    Derken tarihi bir köprü.Duralım.


     

     @
     154

    Açıklama kendinden:)


     

     @
     155

    Her yan su.Bu aralar su sıkıntısı çeken şehirler geliyor aklıma.İşte minik bir şelale.


     

     @
     156

    Ahsap evler...


     

     @
     157

    Dağların tepelerinde görünen bu evleri merak ediyorum.Uygun bir anda yukarılara çıkmak niyetindeyim.Yukarda görünen her bir toplu yerleşim yeri Karadeniz’de birer mahalle.


     

     @
     158

    Size yolun kenarından eşlik eden dereler.


     

     @
     159

    Ve işte meşhur Uzungöl.


     

     @
     160

    Açıkçası üzülmedim desem yalan olur.Uzungöl’ün benim aklımda kalan hali bu değildi.Sessiz sakin,çok da fazla insanın olmadığı,hatta bu kadar motel ve pansiyonun olmadığı bir yer bekliyordum.Oysa ki feci bir kalabalık,her tarafa inşa edilmiş pansiyonlar ve restoranlar,turistik eşya satan irili ufaklı dükkanlar beni rahatsız etti.Görüntü değişik.Ben yine burayı eski fotoğraflarından hatırlamak niyetindeyim.
    Tekrar Of’a inip oradan Trabzon’a devam edeceğim.


     

     @
     161

    İnişte bu otları sırtlayıp taşıyan kadınlar dikkatimi çekiyor.Fakat fotoğraf makinemı çıkardığımı görünce adeta kaçıveriyorlar benden


     

     @
     162

    Dönüşte merak ettiğim mahallelere bir ziyaret yapmak istedim.Bakalım yukarılarda neler var?


     

     @
     163

    Sarp ve virajlı yollardan yukarı çıkıyorsunuz.Genelde toprak bu yollar sanırım mahalle sakinleri tarafından ya da hatırı sayılır tanıdıkları olanlar tarafından asfaltlanmış olanları da var.


     

     @
     164


     

     @
     165


     

     @
     166

    Bu evlere bayıldım.


     

     @
     167

    Mahalleleri de gördük.Virajlar bitti ve işte düzlükteyim.Bir asma köprü.


     

     @
     168

    Ve işte Trabzon merkezdeyim.Uygun bir otel bulmak zor oldu.Dedim ya büyük şehirleri böyle gezilerde tercih etmiyorum.Fakat Uzungöl’ü o şekilde gördüğümde üzüldüm ve kalmaktan vazgeçtim.En gürültülüsünden bir otel buldum ve yerleştim.Trabzon güzel bir yer.Taş sokakları,cıvıl cıvıl bir Avrupa kenti gibi.Ben yine ara sokaklara daldım tarihten bir şeyler yakalarım düşüncesiyle.Tarihi eski evler var.Restore edilmiş ve iyi durumdalar.Hava karanlık oldu.Ancak birkaç kare alabildim.


     

     @
     169

    Umarım uyuyabilirim demiştim di mi?Çok gürültülü bir şehir.İnsanlar korna kullanmaya bayılıyor.Biralarımı alıyorum ve sana da iyi geceler diliyorum günlüğüm.

    8.Gün Sayacım 348 km.


     

     @
     170

    GÜN 9:Ve işte 9.gün.Gezimin sonuna yaklaşıyorum.Ünye’de sahilde kayalıkların üzerindeyim.Kafa lambam bozuldu.El feneriyle idare ediyorum.O kadar çok şey almışım ki yanıma.Pablo benimle alay etmişti.Çoğunu kullanmadım.Fakat tedbiri de elden bırakmadım.Olsun bazen bazı şeylerin işe yaramaları daha iyi.

    Hadi bakalım.Nasıl geldim Ünye’ye, anlatmaya başlayalım.

    9.GÜN:Trabzon’daki otelimde gürültü sabaha kadar dinmedi.Birkaç bira da uyuyamama halimi bozamadı.Olsun 4-5 saat uyudum.Yeter.Hazırlandım.Yoldayım.Planım meşhur Sümela Manastırını görmek,Zigana tarihi geçidinden geçmek,Hamsiköy’ün meşhur Sütlacından yemek.

    Düşüyorum yollara.İlk olarak Maçka üzerinden Sümela Manastırına
    gidiyorum.Manastır ile ilgili açıklamaları yukarıdaki linke tıklayarak ilk ağızdan öğrenebilirsiniz.Okumanızı tavsiye ediyorum.

    Vadiden 300 mt yukarda suların bol bol aktığı bir yamaca yapılmış manastır.Arabalarını aşağıda bırakan ziyaretçiler uzun bir bölümü yürüyerek çıkmak zorundalar.Motorla yaklaşık 100 mt yürüme mesafesine kadar gelebiliyorsunuz.


     

     @
     171

    Dün Trabzon’da selamlaştığım motorcuyle burada karşılaşıyoruz.


     

     @
     172

    Manastıra bu dar geçitten geçerek girebiliyorsunuz.Kapıdan geçince her iki tarafta muhafız odaları mevcut.


     

     @
     173

    Bu küçücük kapıdan içeri girdikten sonra gördüğünüz bu ilk manzara karşısında hayrete düşmemek elde değil.Ama daha durun bitmedi.


     

     @
     174

    Sağ tarafta vadiye bakan odalardan herhangi birine girdiğinizdeki manzara çok güzel.


     

     @
     175

    Ne kadar tahrip edilmiş olsa da yine de duvarlara çizilmiş ikonalara bayılıyorsunuz.


     

     @
     176

    Tüm bu resimlemelerin birer anlamı var.
    Sümela Manastırı


     

     @
     177


     

     @
     178


     

     @
     179

    Biraz önce geldiğim yol.


     

     @
     180


     

     @
     181

    İşte tüm görkemiyle kayaların üzerine bir kartal yuvası gibi inşa edilmiş Manastır.Ama unutmayın ki bunu yapan insanların kanatları yoktu.


     

     @
     182

    Manastırı gezip hayret,beğeni ve hayranlık duyguları içinde bırakıp buradan ayrılıyorum.Yukarı Doğu Karadeniz dağlarına tırmanacağım. Hamsiköy’e uğrayıp nefis sütlacından yiyeceğim.

    Sümela’dan yukarı doğru devam ederseniz ünlü Zigana geçidine varıyorsunuz.Tünele girmeden evvel sola ayrılan toprak yol sizi tarihi geçide götürüyor.Sütlac’ı da bun noktadan biraz önce tadıyorum.Nefis tadı hala damağımda.Ama dertli Hamsiköy’liler.Herşeylerini satmışlar.Yeni geçit yapılınca iş güç de kalmamış açıkçası.Eski ünlü günlerini arıyorlar.Dertliler bu lüks geçitten açıkçası.

    Geçit yoluna giriyorum.Önce Zigana kayak merkezi ve işte meşhur geçit.


     

     @
     183

    Benim çok zevk aldığım bir yoldu.Sessiz sakin,biraz tozlu.Etrafta barakalar.Belli ki yıllar önce içlerinde hayat olan barakalar.Yeni geçitle beraber onlar da hayata küsmüş gibiler.


     

     @
     184

    Derken bir köye geliyorum.Amacım yolu kısaltmak değil uzatmak.Bu yol çok hoşuma gidiyor.Köylüler ısrarla kısa yolu tarif ediyorlar.Hayır diyorum ben gezmek istiyorum.Gezmek mi al sana gezmek.Limhi gölüne bu yoldan git.Oradan Zara’ya inersin,sonra Gümüşhane’yi sorarak bul.Büyük bir sevinçle dalıyorum yola.Limhi Gölü 7 km demişlerdi.Bu göl kenarında belki çadır kurarım belki de kamp yapar tekrar yola düşerim düşüncesindeyim.Tabi her zaman evdeki hesap çarşıya uymuyor.Gittikçe iyice kötüleşen dağ yolları neredeyse her virajdan sonra geçit vermeyecek duruma geliyor,her virajdan sonra gölü bulurum umudumu da alıp götürerek.

    Yollar iyice daraldı.Sol taraf 500mt yükseklikte uçurum.Yoldan akan su, yolu alıp götürmüş.Motorum yüklü.Düşürürsem kaldıramam.Hepsini geçtim ben buradan aşağı yuvarlanırsam sevdiklerim bunu kaldıramaz.

    Yolun ortasında biten otlar iyice boylarını uzattılar.Bana geri dön diyorlar.Otların sesini dinledim bu kez.Döneceğim.Ama nasıl? Neyse biraz daha gittikten sonra Limhi’ye,bana bu yolu tarif eden köylüye sövüyorum.


     

     @
     185

    Gümüşhane’ye Torul’a doğru devam edeceğim.Karşıma çıkan tarihi köprülerden bir tanesi


     

     @
     186

    Artık Gümüşhane-Giresun yolundayım.Yeni asfaltlanmış bir yol.Nefis bir asfalt.Nefis virajlar.Bu yolun ilk kilometreleri pegleriniz için tehlikeli olabilir.Sırayla Kürtün,Doğankent’ten geçiyorsunuz. Doğankent’e yapılan bir baraj.


     

     @
     187

    Sahile Trebolu’ya ineceğim.Ordan tekrar batıya doğru devam etmek niyetim.Biraz yoruldum.Durup bir kamyoncu lokantasında yemeğimi yiyorum.İlgi büyük yine.Terledim,yeni bir t-shirt ve güçle yola çıkıyorum tekrar.
    Sol tarafta büyük Gümüşhane Çayı bana eşlik ediyor.Ve işte yerel Raftingciler.


     

     @
     188

    İşte bir asma köprü.Karadeniz’de bunlardan çok var.


     

     @
     189

    Tirebolu’ya iniyorum.Çok şirin bir yer. Tirebolu adı üç şehir demek olan Tripolis’ten gelmiş. Şehir bu adı bir görüşe göre İschopolis (Tirebolu), Argyria (Halkaovalı), Philokaleia (Görele) adında üç şehir halkının toplanmasından, bir görüşe göre de St. Jean (Merkez), Petroma (Bedreme) ve Anduz (Andoz) adlarında üç kaleden dolayı almış. Ancak, Tirebolu adını “yan yana bulunan üç çıkıntı yahut burun üzerinde ve onların arkasında kurulmuş olmasından” dolayı almış olması daha kuvvetli bir ihtimal.


     

     @
     190

    Yol boyunca irili ufaklı balıkçı barınaklar bulunuyor.Sayması imkasız.Onlardan bir tanesi.Hem biraz dinlenmek hem de fotoğraf çekmek için duruyorum.


     

     @
     191

    Bulancak iskelesi.


     

     @
     192

    Ordu’dan Perşembe’den Fatsa’ya büyük bir tünel’den geçip gidiyorsunuz.Bu size manzara kaybı yaratsada bir hayli zaman kazandırıyor.Ve gün batımına yetişiyorum.


    Ve işte Ünye.Ünye’de güneşin batışını izlediğim bu yerde çadırımı kuruyorum.
    Ünye’ye bayıldım.Yarın gündüz gözüyle birkez daha gezeceğim Ünye’yi.İyi geceler Günlük.

    Günlük Sayacım 399 Km


     

     @
     193

    harita Ünye’de sabah güneşi çadırımın üzerinde.Beni uyutmuyor.Biraz daha fazla uyumaya niyetlendim fakat sıcak bastı.Terledim.Hemen önümde Karadeniz’in serin suları.Şortumu giydim ve işte suyun içindeyim.Antalya’da suya girdiğinizde üşümezsiniz.Hatta o kadar tuzludur ki sinüsleriniz biranda boşalıverir.Genelde gece girilir denize.Karadeniz öyle mi.Atlayınca serin kollarıyla kucaklıyor sizi.Tuz içinde de kalmıyorsunuz.Bayıldım.Eşyalarımı topladım,motoruma yükledim ve Ünye’yi gezmeye başladım.Kale dediler.Kaleye çıkmak için çok uğraştım.Fakat tam turizm zamanı yaptıkları yol çalışmaları yüzünden birçok turist gibi kaleyi bulamadan ben de bezip geri döndüm.En iyisi sahilde oturmak ve çay içmek.


     

     @
     194

    Ünye bayıldığım bir sahil kazası.Yaşanabilecek bir yer.

    Dün gece gittiğim içinde içki satılmayan ve gençlerin işlettiği ve gittiği güzel bir bar,değişik gece hayatı da cabası.Neyse ki biri halime acıdı da vişnemin içine biraz votkayla beni mutlu etti.E bu dinlediğim rock grubu başka türlü çekilmezdi zaten:)

    Tekrar dönelim bugüne.

    Ünye’ye veda edip yola koyuluyorum tekrar.Çarşamba ve ardından Samsun’dayım.Baba tarafından memleketim. 19 Mayıs 1919’da geriliğin ülkemizden kovulduğu Kurtuluş Savaşının başlangıcının yapıldığı yer.


     

     @
     195

    Samsun’un hemen girişinde Atatürk evi gözünüzden kaçmıyor.Ata’nın Selanik’te doğduğu evin kopyası Kirazlık mevkiinde yol üstünde sizi karşılıyor.


     

     @
     196

    Evin içinden görüntüler.


     

     @
     197


     

     @
     198

    Samsun’da İzmir Güzelyalı’dakini andıran bir köprü dikkatimi çekiyor.


     

     @
     199

    Samsun Etnografya ve Atatürk müzeleri beni bekler.

    Önce Etnografya müzesini buluyorum.Burayı geziyor ve eşyalarımla motorumu yetkililere emanet edip Atatürk müzesini ve bir arkadaşımı görmek üzere yola koyuluyorum.Ama işte önce müzeden görüntüler.

    Zamanında yapılan beyin ameliyatı denemeleri ve izleri.


     

     @
     200

    Kim bulduysa gözü kör olsun derler ya işte ilk modelleri:)


     

     @
     201

    İkisi de som altından


     

     @
     202


     

     @
     203

    Ve işte Atatürk müzesindeyim.


     

     @
     204


     

     @
     205

    Kullandığı banyo.


     

     @
     206


     

     @
     207

    Seyahatlerinde kullandığı çeşitli araç gereçlerinin ve içeceklerinin konduğu bavullar.


     

     @
     208


     

     @
     209


     

     @
     210

    Kendi elinden 10.yıl nutku.


     

     @
     211

    Bu büyük adamın,Ulu Önder’in Adına açılmış müzede yüzlerce ona ait eşya saklanıyor.Çok fotoğrafı var.Sadece bu kadar yayınlayabiliyorum.Mutlaka yolunuz düşerse uğrayın derim.


     

     @
     212


    Ve benim de maraklı olduğum Discus balıklarından profesyonelce üreten,önceden internetten tanıştığımız Cevher’İn üretimhanesi.Samsun’a gelip de bu üretimhaneyi görmeden edemedim.Sadece bir kare.


     

     @
     213

    Samsun’a veda edip gagamı Sinop’a çeviriyorum.İşte meşhur Kızılırmak.


     

     @
     214

    Samsun’a kadar yol çok güzeldi.Fakat artık iyice daralan yol virajlarla kendini biraz zorlaştırdı.Manzara ise bir o kadar canlandı.Ondokuzmayıs,Bafra,Alaçam.Sırayla bu nefis yerlerden geçiyorum.Koylara tepeden bakan bu noktalarda durup fotoğraf çekiyorum.


     

     @
     215

    Tam bu fotoğrafı çekerken iki tane karavan duruyor.İçinden inip bana doğru gelen beyefendi,yaptığım işin ne kadar da güzel olduğunu söylüyor.Anlıyorum ki kendileri de gezgin.61 yaşındaki bu bey diğer karavanın sahibi ve eşleriyle beni tanıştırıyor.Yaş ortalaması genelde buna yakın olan bu çiftler benim yaptığım turun tam tersini yapmayı düşünüyorlarmış.3 ay zaman ayırmışlar.Güneydoğu hakkında bilgilendiriyorum onları.Bu korkulan fakat korkulacak hiçbir şey olmayan bölge hakkında cesaretlendiriyorum onları.Laf uzayınca bir kahve molası veriyoruz hep beraber.

    3 ayın sonunda Antalya’da yazı geçirip memleketleri İstanbul’a dönecekler.

    Birbirimize veda edip telefon alıp verdikten sonra herkes yoluna düşüyor tekrar.


     

     @
     216

    Gerze Sinop arası işte Lala:)


     

     @
     217

    Ve işte gün batımına yetiştiğim Sinop.


     

     @
     218

    Meşhur Sinop Kalesi burçlarından gün batımı.


     

     @
     219


     

     @
     220

    Nefis bir butik otelde kalıyorum.Eski ama çok şirin.Sinop zaten çok şirin bir yer.Şehir’de trafik lambası yok.Buna rağmen herkes kurallara uyuyor.Otele yerleşim geceyi öğrenmeye çıkıyorum.Sahilde barlar,restoranlar,çay bahçeleri.Nefis bir yer.Bayıldım buraya.Diskoları eski sahil kasabalarının diskolarını andırıyor.Çay bahçelerinde yapılan canlı müzik çevre kirliliği yaratsa da insanlar hallerinden memnun.Minik maket tekneler yapan dükkanlar.Dalga kıranda sıcak sohbetler.Bira eşlikli.Ben de izin isteyip katılıyorum bir tanesine biramı paylaşıp sohbet ustalarıyla,balıkçılarla.

    Geldim gecenin sonuna.Uykum gelmedi desem yalan olur.Yarına bırakıyorum geri kalan Sinop’u.Geceye veda edip işte bu satırları yazmak için son bir güç topluyorum kendime.Belki bir bira daha ve artık yattığım yeri beğeneceğim.İyi geceler günlük.

    Gönderilen Aug 29 2007, 12:04 AM Yayınlayan Emre AYTEKIN Ne ile 17 comment(s)

  •   Anadolu'nun bati yarisi 3.000 km

    Thu, Aug 10 2006 0:03
    15,292 Okundu  

     Akdeniz  IcAnadolu  Akdeniz


     

     


     

     Akdeniz
     002 - 2006-08-02 08:12

    Hafta sonu yaptığımız Çökeltme koyu, Dalaman Çayı Rafting gezimizden sonra, evimizde güya dinlenmek için geçirdiğimiz 1 gün boyunca heyecandan hop oturup hop kalktık.Çünkü artık kesin rotamız belli olmuş, haritada işaretlemeler yapılmıştı bile. Dostumuz İskender'in hafta sonu yaptığı önerleriyle çizdiğimiz ilk gün programımıza başlamak üzere sabah erkenden kalkmıştık...

    İlk Gün: DAĞ YOLLARINDAN ANTALYA-KAPADOKYA.695 KM.


     

     Akdeniz
     003 - 2006-08-02 10:30

    Antalya'dan çarşamba sabahı yola çıktık.Alanya'dan Toroslara vurduk kendimizi.1850 rakımlı Faşikan Yaylası ve geçidi bizi bekliyordu.Tepelere baktığımızda bulutlar bizi biraz korkuttu açıkçası.


     

     Akdeniz
     004 - 2006-08-02 10:45

    Islanmaktan değil ıslak yollardan korktuk.Çünkü gideceğimiz yollar hiç de tekin değildi.Fakat korktuğumuz başımıza gelmedi.Yağmurluklarımızı hiç kullanmadık.


     

     Akdeniz
     005 - 2006-08-02 11:38

    Alanya'yı geçtiken sonra dağ yollarında 50 km kadar tırmadık.Heyecanımız, açlığımızı ancak buraya kadar unutturabilmişti.Meşhur manzaralı Castle Restoranda güzel bir kahvaltı yapmak için durduk.Fotoğraf çekilmeyi de unutmadık tabi.Fakat o güzel manzara yerini bulut ve sise bırakmıştı.Hiçbişey göremedik.Fakat o kadar açtık ki zaten bişey görecek halimiz yoktuBig Smile


     

     Akdeniz
     006 - 2006-08-02 12:16

    Tekrar yola koyulduk be başladık tırmanmaya.3.Vitese zaman zaman alabiliyordum.Yol asfalt olmasına rağmen daha hızlı gidemiyorduk.Tırmandıkça tırmandık.Ta ki rakım 1925 olana dek.Burası Çukuryurt geçidi.2 arabanın ancak geçebileceği yerler.Ama manzara çok güzel.Sadece yolun kenarına yaklaşmazsanız.Biz en fazla bu kadar yaklaştık o da su içmek içinBig Smile


     

     IcAnadolu
     007 - 2006-08-02 13:09

    Torosların arka tarafına geçtiğimiz bu noktada artık bulut mulut kalmamıştı.Zaten artık Akdeniz bölgesinden çıkmış İçanadolu bölgesine inişe geçmeye başlamıştık.En fazla 3 vitesle inişi tamamladık.Ve bizi çok güzel bir şelale karşıladı.


     

     IcAnadolu
     008 - 2006-08-02 13:33

    Faşikan geçidine gelmek üzereydik.Burdan Taşkent'e ordan Hadim'e geçecektik ki yolun kenarında küçük bir Hadim tabelası dikkatimizi çekti.Toprak yolu işaret ediyordu.Biraz çıktık ve köylülere sorduk.30 km lik kestirme bi yol olduğunu söylediler.Fakat geçmemizi pek önermediler.Neden önermediklerini girince anladık.30 km boyunca sadece traktörlerin geçebileceği bu yoldan taşların kayaların üzerinden hoplaya hoplaya,değil insan, hayvanı bile bağlasan kaçmayı düşünecek, cep telefonlarının bile çekmediği yerlerdi burası.Sanki terkedilmiş ve çorak.Hiç bir yaşam belirtisi yoktu.İnsan yapısı olarak gördüğümüz sadece terkedilmş bir maden vardı.Normal bi haritada bu yol gösterilmiyor zaten.Belki daha ayrıntılı haritalarda bulunabilir.


     

     IcAnadolu
     009 - 2006-08-02 14:36

    işte bu yolun başında çekilmiş bir kare.Yol boyunca durmayı hiç düşünmezdiniz emin olunBig Smile
    Bu yolu aklımızda ya motor bozulursa gibi korkulu düşüncelerle bitirip geçtik.Artık Hadim'deydik.Burdan Karamana geçmek için yine dağ yollarını tercih ettik.Aladağ,Kızılkaya ve Karaman.Tam 76 Km'lik maraton yine başlamıştı.4.vitesi özledik.Hem de çok özledik.En başta iyi gibi görünen yol ilerledikçe iyice daralmaya ve kötüleşmeye başladı.Yine de daha önce geçtiğimiz yollara göre daha iyiydi.


     

     IcAnadolu
     010 - 2006-08-02 16:12

    Bu yolu tırlar kestirme olarak kullanıyormuş.Koca koca tırların nasıl bu yolu bitireceğini düşünmeden edemedik.İşte o tırlardan birini geçerken soför bizi durdurdu.Ve bize 4-5 kilo kadar kiraz ikram etti.Dalından yeni kopmuş bu kirazların tadına diyecek yoktu.
    Bu fotoğrafı çekmek için kurduğumuz özel hafif alaşımlı tripodu km'ler sonra burda unuttuğumuzu farkettik.İşte güzelim tripodla çektiğimiz son fotoğraf.Tripodu bulan masum köylü kimbilir onu neye benzeticekti.


     

     IcAnadolu
     011 - 2006-08-02 18:22

    Karaman'a gelmiştik.Burdan Ereğli'ye gidecektik.işte özlediğimiz yüksek vitesler için çok elverişli bir yoldayız.6.vitesi ne kadar özlemişim.Bu yolu bir çırpıda geçip Ereğli'ye vardık bile.Burdan yukarı dönüp Karapınar yoluna girdik.Bu yolu sonuna doğru yine bi dağ yoluna girecektik.Girmeden önce krater gölü Meke gölünü ziyaret ettik.Suya girenler bile vardı.Hoş bir görüntüye sahip bu göle elimizi soktuk fakat su kuruyunca elimizde ve eşyalarımızda bembeyaz bir toz bıraktı.Ama yine de burda olmaktan mutluyduk.


     

     IcAnadolu
     012 - 2006-08-02 18:48

    Burdan Aksaray'a ulaşabilmek için Emirgazi yoluna saptık.Tam bir İçanadolu ovası ve yaşam biçimi.Ker*** evler,hayvanlar,traktörler.Ağacı pek olmayan.Ker*** evlerin tepesinde çanak antenler.Ker*** ev teknolojisi bayağı gelişmiş İçanadolu'da.Betonarmeyi aratmayan görünüşlü evler gördük.


     

     IcAnadolu
     013 - 2006-08-02 19:24

    Bu yoluda bitirdik.Ve Aksaray yönüne doğru döndük.Güneş batmak üzereydi.Sahibi Niğde'li olan bir benzin istasyonunda durduk.Kapadokyaya gittiğimizi söyleyince bize Niğde'yi anlatmaya başladı.Hatta benzin istasyonuna Niğde'nin tarihi güzelliklerini anlatan bir de tabela yaptırmıştı. Niğde hakkında çok güzel şeyler öğrendik.Bize gün batımında çay ikram ettiler.Eğer yolunuz o tarafa düşerse Emirgazi yol ayrımını geçince Aksaraya doğru 500 m ilerdeki bu benzin istasyonuna uğrayıp o güzel çaydan içip Niğde hakkında bilgiler alabilirsiniz.


     

     IcAnadolu
     014 - 2006-08-02 19:45

    Gün batımını çaylarımızı yudumlarken içtik.Bi dahaki sefere Niğde'yi ziyaret edeceğimiz sözünü verdikten sonra tekrar yola koyulduk.
    Bu moladan sonra hava karardığı için artık hiç mola vermeden Avanos'a gittik.Ada kampingde çadırlarımızı kurduk.yemek yapmaya başladıktan sonra daha sonra profesyonel aşçı olduğunu öğrendiğimiz Fransız bir çadırcı bize yemek ikram etti.Ne kadar şanslıyız değil mi?Big Smileİşte ilk gün 695 km.


     

     IcAnadolu
     015 - 2006-08-03 11:41

    O gece yattığımız yeri çook beğendik.Ve işte Avanos'taki ilk sabahımız ve side case'leri masa olarak kullandığımız ilk kahvaltımız.


     

     IcAnadolu
     016 - 2006-08-03 13:13

    Bu günkü plan Ürgüp,Göreme,Ortahisar,Uçhisar Kalelerini gezmek.Açıkava müzesini ziyaret etmek.Geziyi anlatmaya başlamadan önce Kapadokya tarihi hakkında kısa bir bilgi vermek isityorum: Milyonlarca yıl önce Erciyes veHasan Dağlarından fışkıran lavların soğumasıyla insanoğlunun ilk ziyeretiyle buranın tarihinin başlangıcı bir oldu.1958 Yılında J.Mellaart tarafından keşfedildi ve ilk kazılara 1965 yılında başlandı.Bu ilk kazıda Neolitik çağa ait yani 9-10 bin yıllak yerleşim yerleri bulundu.
    Proto Hitit'ler bölgede dağınık olarak yaşıyan Neşa halkı ile kaynaşarakgüçlü Hitit Devletini kurdular.Bu devlet M.Ö 1200 yıllarına dek hüküm sürdü.Ardından Anadolu'da Beylikler devleti kuruldu ve uzun süre sahipsiz kaldı.M.Ö 6. ve 7 .yüzyıllarda Orta Anadolu'da at yetiştirmekte olan ünlü Frig'lerce yönetim ele alındı.Friglerden sonra kısa bir dönem Med'lerin eline geçsede M.Ö 547 yılında Anadolu baştan başa Pers'lerin eline geçti.Perslerin Kapadokya'ya verdikleri isim "Katpatukya"idi.Pers dilinde Katpatukya "Güzel Atlar Ülkesi" anlamına gelmekteydi.
    M.Ö 333 Yılında Büyük İskender Kapadokya'nın güney kısmını ele geçirdi.VE büyük seferi için güneye doğru yol aldı.Büyük iskender'in üvey oğlu daha sonra kuzeye yürüyerek Kapadokya'yı da ele geçirdi.Büyük İskender'in yerine geçecek varisi oladığı için imparatorluk sarsılmaya başladı.Bölge M.Ö 30 yılında ise Roma'lılara geçti.
    Bundan sonra orta Anadolu'da hristiyanlık hızla gelişerek kilise ve manastır yapımına hız verildi.Önemli mimari yapıları yoktu.Çünkü hristiyanlık serbest değildi.Constantinus imparator olunca Hristiyanlığı serbest bıraktı ve Kapadokya'da din hızla gelişmeye başladı.Kilise,manastır gibi yapıların yapısı sürdürüldü.
    1071 Yılında ise Anadolu'nun hızla selçukluların eline geçmesiyle Bizanslıların dini inançlarına dokunulmamış ibadetleri serbest bırakılmıştır.Bu yıllarda Anadolu'ya giren Selçuklulara karşı mağaralar sığınak olarak kullanılmıştır.

    Çok kısa tarihi anlatımdan sonra geziye başlayabilirim.
    İşte yavaş yavaş yaklaşıyoruz.Etraf değişip ilginç bir hal almaya başlıyor.Boşuna Türkiş sayns fikşın'lar buralarda çekilmiyorBig SmileCüneyt Arkın Dünyayı burda kurtarmadı mı mesela?Big Smile


     

     IcAnadolu
     017 - 2006-08-03 13:35

    Dünyayı kurtarmaktan vazgeçip oralarda bulunan bu teyzenin semaverde demlediği nefis çayından içiyoruz.Ardından ilk olarak aynalı kiliseyi geziyoruz.


     

     IcAnadolu
     018 - 2006-08-03 14:06

    Ordan Ürgüp'e Ortahisar Kalesine geçiyoruz.İşte Ortahisar Kalesinden şehrin görünümü...


     

     IcAnadolu
     019 - 2006-08-03 14:08

    Uçhisar Kalesinin de aynı görünümde ve özellikte olduğunu söylüyorlar.Ve biz de gitmekten vazgeçiyoruz.Ama bu kareyi de çekmeden edemiyoruz.


     

     IcAnadolu
     020 - 2006-08-03 16:51

    Artık Açık Hava Müzesini Gezmenin vakti geldi.İşte açık hava müzesi ve görüntüleri...


     

     IcAnadolu
     021 - 2006-08-03 16:57

    Küçük bir kilisenin içinde vaazı şarkı söyleyerek veriyorumBig SmileAkustik çok güzel...


     

     IcAnadolu
     022 - 2006-08-03 17:12

    Güvercinler.Çok fazla güvercin var.Çünkü yuvaları var.


     

     IcAnadolu
     023 - 2006-08-03 17:31

    Açık hava müzesindeki tüm kiliseleri ve yaşam alanlarını dikkatle geziyoruz.Fakat günümüze sağlam kalmış en güzel görüntüler Karanlık Kilise'de bulunuyor.Bu kiliseye ekstra ücret ödeyerek girebiliyorsunuz.Ama değer.Diğerlerine göre çok farklı.Flaşlı fotoğraf makinası kullanılmayan bu kilisede yanlışlıkla flaşı açık unutarak çektiğim fotoğraflar.


     

     IcAnadolu
     024 - 2006-08-03 17:38


     

     IcAnadolu
     025 - 2006-08-03 17:39


     

     IcAnadolu
     026 - 2006-08-03 18:45

    Tüm fotoğraflar Hz.İSa'yı anlatıyor...Ve neredeyse tüm fotoğraflarda yüzler kazınmış.Gözler oyulmuş.Sakın bu işi sadece Türklere mal etmeyin.Buraları ele geçiren topluluklar öncekilerin yapıtlarını bu hale getirmişler.
    Açık hava müzesinde Karanlık kilisenin dışında görmeniz gereken yerler,Azize Kartine Şapeli,Çarklı Kilise,Kızlar Manastırı,Tokalı Kilise,Elmalı Kilise,Azize Barbara Şapeli,Aziz Basil Şapeli,Yılanlı kilise gibi yerler mevcut.


     

     IcAnadolu
     027 - 2006-08-03 19:14

    Ve işte ünlü peribacaları.Göreme'deyiz.Hristiyanlar Arapların baskısı nedeniyle buraya Göremezsin anlamında Gor Emi adını takmışlar.Bu isim daha sonra değişerek Korama ve Göreme olmuştur.
    Daha sonra iyice aşağıya inerek Ürgüp merkeze geliyoruz.Burda yerleşim yerini kuşbakışı gören bi noktada Temenni Tepesindeyiz...


     

     IcAnadolu
     028 - 2006-08-03 19:24


     

     IcAnadolu
     029 - 2006-08-03 19:43

    Akşam olmak üzere.Kendimizi gün batımına göre ayarladık.Güneşin batışının en güzel izlendiği noktalardan biri Sunset-Panorama'dayız.


     

     IcAnadolu
     030 - 2006-08-03 19:55

    Gün batımını izlemeye gelenler arasında işte bu motosiklet de vardı.Benimkinin büyük büyük babası.Konuşacak çok şeyleri var.


     

     IcAnadolu
     031 - 2006-08-03 22:35

    İşte 1 günü daha böyle bitirdik.Akşam çadırımızdayız.Elif içeri bir misafir almış.Adına Fındık koyduk...


     

     IcAnadolu
     032 - 2006-08-04 12:47

    Ertesi sabah çok da erken olmayan bi saatte benzinimizi alıp Ankara'ya doğru yola koyulduk.Sevgili dostum Levent'le buluşacaktık.Ankara'dan önce ise Özkonak Yeraltı Şehri ve Hacıbektaş'ı ziyaret edecektik.Önce Özkonak Yeraltı şehrine uğradık.Avanostan sonra Gülşehir istikametine 12 km giderseniz bu şehrin girişine ulaşabilrsiniz.Burda bize rehberliği Serkan yaptı.Şehirle ilgili tüm bilgileri bize anlattı ve içeriyi bize gezdirdi.Bence bigün yolunuz buraya düşerse mutlaka Serkan'ı bulun.Çünkü içerisi hem karışık hem de bilgiler ışığında daha da hoş bir gezinti oluyor.


     

     IcAnadolu
     033 - 2006-08-04 14:25

    Özkonak Yeraltı şehrinden çıkıp gagamızı Hacıbektaş istikametine çevirdik.
    Normal yolların dışında kestirme bir yol keşfettik.Hacıbektaşın girişine çıkardı bu yol bizi.Yeni yapıldığı için mıcırlar yüzünden epey yavaş gitmek zorunda kaldık.
    Seyir halindeyken sol el bileğimin hemen üstünde bir acı ve yanma hissettim.Kenarda durup montumu sıyırdığımda kocaman ve şimdiye kadar hiç görmediğim bir cins bir arı ile bakıştık.Ama iş işten geçmiş bileğimi 2 yerinden sokmuştu.Hemen en sıcağından bir taş bulmasını söyledim pilyonuma.Taş bastık ve sanırım şişmeyi engelledik.Tüm yanmalara ve uyuşmalara karşın yolmuza devam ettik.Ve işte Hacıbektaştayız.Parkı geziyoruz.İşte arkada Yunus Emre,önde ise bendeniz EMRE....


     

     IcAnadolu
     034 - 2006-08-04 14:39

    Hacı Bektaş-ı Veli...Kucağındaki Aslan ve Geyik zıtları kardeşlik içinde yaşatabilmeyi simgeliyor.


     

     IcAnadolu
     035 - 2006-08-04 14:42

    Meşhur Deliklitaştan geçiyorum.Çok kolay geçtim.Fazla günahım yokmuş demekBig Smile16-18 Ağustos tarihleri arasında burda şenlikler yapılıyor.


     

     IcAnadolu
     036 - 2006-08-04 15:21

    Daha sonra şehir merkezine doğru yola çıkıyoruz.Hacıbektaş-ı Veli Türbesinin burda olduğunu öğreniyoruz.İşte onun önündeyiz.Arkadaki heykel Hacıbektaş-ı Veli


     

     IcAnadolu
     037 - 2006-08-04 15:24

    Meşhur Aslanlı Çeşme


     

     IcAnadolu
     038 - 2006-08-04 15:27

    Hacıbektaş-ı Veli düşünceleri...
    Türbeyi ve camiyi geziyoruz.Çilehane ,yemekhane gibi yerler çok ilginç.Mutlaka gidip görülmeli.Akşamı Ankara'da geçiriyoruz.Gece Levent ve Zeynep'te kalıyoruz.Sabah erkenden kalkıp Bolu Sarıalan için yola koyulucaz...


     

     IcAnadolu
     039 - 2006-08-05 06:47

    Levent ve Zeynep'te çok güzel bir uyku çektikten sonra sabah erkenden uyanıyoruz.Son hazırlıklarımızı yapıp yola çıkıyoruz.Benzin alıp Sarıalan gezisi için buluşma noktasına gidiyoruz.


     

     IcAnadolu
     040 - 2006-08-05 07:10

    İşte buluşma yerindeyiz.Yavaş yavaş geziye katılacak diğer motorlar ve arabalar da gelmeye başladılar.Nafiz Abi ve Sabit Abi'nin çıtır çıtır simitleri ile kahvaltımızı yapıyoruz.Çay da vardı ama başına yolda bir kaza gelmişBig Smile


     

     IcAnadolu
     041 - 2006-08-05 13:15

    Ben ilk grupta yola çıkıyorum.Önce çok güzel bir tesiste açık büfe kahvaltımızı yapıyoruz.Ardından Bolu'dayız.Sarıalan ve kamp yerimiz.
    Bolu Sarıalan gezisi içn fazla söze gerek yok.Çok güzel bir duraktı bizim için.Hard enduro yapma fırsatını da bulduğumuz çok güzel parkurlar da vardı.Özellikle göl çevresinde yaptığımız off-raod turu çok zevkliydi.Çıkmaz dediğimiz heryerden çıkıyor bu makinalar.E tabi kendi çıkmıyor.Kullanıcısı ile beraber...
    Yolcu yolunda gerek...Yolumuz İzmir'e doğruydu.Sıcak bir uğurlamadan sonra biraz hüzünlü fakat güzel anılarla yola koyulduk.Bolu,Yalova,Balıkesir, Bursa Manisa ve güzelim İzmir...Akşam 10 gibi İzmir'de evimizdeyiz.


     

     Ege
     042 - 2006-08-08 16:44

    İzmir'de Ortaca'dan arkadaşlarımız İskender ve Aylin'le buluşuyoruz.Onları İtalya'ya uğurladık.Kordondayız...


     

     Ege
     001 -

    Kordonda gün batımı izlemeden olmaz..
    İzmir'deki bu günümüzü de böyle bitiriyoruz.Ertesi gün Bedemler köyü ve Karaburunu Ziyaret edicez.Bademler Türkiyenin ilk Tiyatrosuna sahip köyü.Karaburun ise Türkiye'nin en batı ucu...


     

     Ege
     043 - 2006-08-09 14:05

    Ertesi gün erkenden kalkıp ilk olarak Seferihisar yolunda 15 km içerde Bademler Köyüne gidiyoruz.Çok aydın bir köy.Köyün kendi tiyatrosu var ve kendileri oyunlar sergiliyorlar.Burda köy kahvesinde sohbet ediyor ve çay içiyoruz.İşte köyün çıkışından bir kare.


     

     Ege
     044 - 2006-08-09 19:03

    Biraz sonra aşağıdayız.
    Bu koyda denize girip serinledikten sonra güneşlenirken denizden gelen bir balıkadam işte bunlarla çıkıyor.


     

     Ege
     045 - 2006-08-09 19:20

    Karaburun kazasına gelmeden 10 km önce Saip Köyünün altında yer alan Ulucabük Koyu.Önce Saip köyüne uğradık.köy kahvesinde birer çay içip sohbet edip güzel manzarayı ve havayı içimize çekiyoruz.İşte ulucabük koyunun yukarıdan görünüşü...


     

     Ege
     046 - 2006-08-09 19:50

    Akşama doğru kazaya çıkıyor ve bir kafede meyveli sodalarımızı yudumluyoruz.Akşam olunca limana gidip gerçek kefallerin tadına varıcaz...


     

     Ege
     047 - 2006-08-09 22:24

    Akşam yemeği için sözleşip limana gidiyoruz.Albatros Restoranda gerçek yağlı kefallerimizi yiyicez.İşte benim seçtiğim 1.3 kg lik dev bir kefal.Bir çırpıda yiyebiliyorum.Çünkü çoook lezzetli...


     

     Ege
     048 - 2006-08-10 01:58

    Sohbetimizi ediyor balıklarımızı yiyor ve veda anını ölümsüzleştiriyoruz.En solda Ahmet abi.siyasal bilimler mezunu ama karaburunda balıkçılık yapıyor.Alpaslan.Albatros Restoranın işletmecisi.Biz ve arkadaşımız diğer Ahmet.Vedalaşıyoruz.Çünkü ertesi sabah erkenden yollara düşüp Afrodisias antik kentini görüp ordan Antalya'ya geri dönücez.


     

     Ege
     049 - 2006-08-10 13:08

    Evet Ertesi gün Antalya'ya dönmemiz gerekiyordu.Rotamız dahilinde Afrodisias antik kenti de var.Düşüyoruz yollara...
    Önce Saip köy kahvesine uğruyoruz.Köylülerle vedalaşıyoruz.Saip köyü muhtarı olan arkadaşım Turhan'la birbirimize tekrar görüşmeyi dileyerek ayrılıyoruz.
    İlk olarak Ardıç'ta duruyoruz.Mordağan'a girer girmez bu şirin koyda biraz mola veriyoruz ve eski bir büyüğümüzü ziyaret ediyoruz.


     

     Ege
     050 - 2006-08-10 16:58

    Bu moladan sonra benzin dışında durmama kararı alıyoruz.Ta ki Afrodisias Antik Kentine kadar...
    Afrodisias'a Nazilli'yi geçer geçmez karşınıza çıkan Kuyucak'tan hemen sonraki Karacasu ayrımına dönerek gidebilirsiniz.Tabelaları takip ederek kenti çok rahat bulabilirsiniz.Çok fazla turistin ilgisini de çekiyor bu antik kent.


     

     Ege
     051 - 2006-08-10 17:14

    Hiçbiyerde bu kadar çok ve güzel işlenmiş lahiti bi arada görebileceğinizi sanmıyorum.Hele bir müzesi var ki inanlımaz.Mutlaka görülmeli..


     

     Ege
     052 - 2006-08-10 17:17

    İlk olarak bizi çok yakından ilgilendiren anfitiyatrodayız.Biraz sonra tiyatronun sahnesinden akustik denemeleri yapıcaz.Cidden çok güzel bir akustiği var bu tiyatronun.Burda opera temsilleri ve konserler yapmalıyız diye geçirmiyor diiliz içimizden.


     

     Ege
     053 - 2006-08-10 17:43

    Vee işte meşhur AfroditBig Smile
    Gezimizin kısa özeti işte bu kadar.1 hafta sürdü.Biz çok mutluyuz.Antalya'ya hoş anılar fotoğraflar ve videolar ile döndük

    Gönderilen Aug 10 2006, 12:03 AM Yayınlayan Emre AYTEKIN Ne ile 15 comment(s)
Kullanim sartlari, telif haklari ve çekinceler © RideTurkey.com 2007
..x