Tallinn turunun dönusunu Moskova uzerinden yapmak istemistim. Kardesim orada gecici olarak görev yapiyordu ve 1-2 gun ziyaret etmek iyi olurdu. Maalesef Rus vizesini Rusya’nin Litvanya konsoloslugundan alamadigim icin bu plandan vazgecmek zorunda kalmistim. Uzun yola alisinca kisa seyahatler kesmemeye basladi, biraz Ege kiyisinda gezdim ama istedigim tadi alamadim. 3-4 gunluk kisa bir Romanya turu yaptim döndum (Köstence’de Turkce konusan cingenelerin saldirisina ugradiktan sonra Fettulahcilarin okulunda okuyan Rumen bir gencin nasil yardim ettigini, bir benzincide telefonumu nasil kaptirdigimi ve sonra zorla nasil geri aldigimi, donus yolunda da Sumnu girisinde lastigimin suikaste kurban gidip matematik profesöru bir lastikci ile Turk taksi söförunun yardimlariyla nasil yola devam edebildigimi baska bir zaman anlatacagim).

01
Yaz sonu gelmisti, motoru biraz da Isvec’te kullanabilmek icin Stockholm’e göturecektim. Su Moskova gezisini yapmak icin bundan daha iyi firsat yok diye hemen Rusya ve daha önce gitmemis oldugum Moldovya icin vize aldim. Bu sefere yeni bir 1200 GS ile cikmaya kararliydim. Her ne kadar Dakar’imi cok sevdiysem de özellikle otobanda giderken daha guclu bir motora ihtiyacim vardi. Vize icin pasaportumu verip Borusan ile görusmeye basladim. Sonucta vize ile birlikte yeni kirmizi 1200 GS’imi 15 Eylulde teslim aldim.
Gicir 1200 GS.

02
Tabii motorun rodaj konusunu unutmustum ama onu da gunubirlik ayvalik git gel yapip 17 Eylulde yola ciktim.
Her zamanki gibi Istanbul’dan yine gec cikmistim, saat 11’i geciyordu. Öyle olunca da hedefi Bukres olarak belirledim. Madem vaktim var Edirne’de ciger yiyip yoluma öyle devam etmeye karar verdim. Yemiyenler icin söyluyorum, ben megerse yillardir ciger diye baska birsey yiyormusum. Eger gitmediyseniz Edirne eski carsinin icinde bulunan meshur Edirne Cigercisi - Kazim ve Ilhan usta’nin yerinde mutlaka ciger yemenizi tavsiye ediyorum. Hatta, Ilhan usta da motorcu sayilir, en son konustugumuzda F 650 GS ariyordu. Motorcular olarak onu ziyaret edersek cok memnun olacagini saniyorum.
Ilhan usta ve ben. Göbek cigerleri göturdugum icin sisik, yoksa bende kilo falan yok
.

03
Cigerleri mideye indirdikten sonra Kapikule’den cikis yaptim - Kaptan Andrevo, Stara Zagora, Veliko Tarnovo, Ruse derken ilk geceyi Bukreste gecirdim.
Yoldan göruntuler:.

04
Ertesi gun yeni topraklarda yol almaya basladim – Romanya’nin kuzey dogusu. Buzau, Focsani, Barlad ve Husi uzerinden Moldovya sinirina vardim.

05
Acik söyelyim, su ana kadar gittigim en sakat yer Moldovya. Cek’te soyulmama, Romanya’da saldiriya ugramama ve Bulgaristan’da sabotaja ugramama ragmen yine de Moldovya’yi en yaramaz yer seciyorum. Nasil anlatsam? Polis arabalarindan cikan ’polis’lerin altinda esofman var mesela. Böyle bir durumda biliyorsunuz ki, herhangi bir mal veya can guvenliginiz yok, cunku disiplin yok. Gittigim hicbir ulke böyle degildi dogrusu. Polisler de ac kurt, her gören durduruyor, 15-20 USD karsiligini aliyor ve birakiyor. Neyse, karanlik olmadan kazasiz belasiz baskent Cisinau’ya vardim.

06
Ertesi gun nispeten erken (0930) yola devam ettim. Hedefim bugun Ukrayna’yi da gecip Rusya’nin Bryansk sehrinde gecelemek. Baskentten ciktiktan sonra yollar bombos ve kötu durumdaydi. Moldovya’yi da görmus oldum ama kesinlikle pas gecilebilecek bir yer.
Bombos yollar surat yapmaya musait.

07
Sinir gecisleri de sorunlu - tamam anladik avanta alacaksin ama onu da hizli al bari, insani saatlerce bekletme! Suratlarinda meymenet olmayan Moldovya polisinden sonra Ukrayna sinirindan gecmek insanin icini ferahlatiyordu resmen. Görevliler guler yuzlu, uckagit yok, OH BE! Moldovya sinirinda gecmem 2,5 saatimi aldi, Ukrayna sinirini mubalasiz azami 15 dakika gectim!
Sonunda Ukrayna’ya girmistim. Sinirda cok vakit harcadigimdan Bryansk hedefi riske girmisti ama ben yine de deneyim dedim. Ananiv’den sonra Kiev’e kadar harika bir otoban var. Motor da yeni, acmak lazim, tam gaz ileri! Rekor yakit sarfiyatimi bu yolda yaptim: full depoda 135 km! (depoyu tam doldurduktan 115 km sonra RANGE 20 KM diyordu)
Yine yol kenari resimleri. Bu resimleri seviyorum, yol kenarindaki otobus duraklarini böyle neon renklerine boyuyorlar.

08

09
Vizöre yapisan haserattan surekli durup temizlemem gerekiyordu.


10
Kiev’e girmedim, vakit kaybi olacakti, hava hala aydinlikti, karanlik olmadan siniri Chernihiv uzerinden gecip Bryansk’a varabilirdim
Tabi öyle olmadi.
Su 1200 GS’lerin en buyuk sorunu bence kucuk depolari, yani ulkemizde veya Avrupa’nin genelinde sorun degil ama mesela Ukrayna’nin bu ucra kuzey kosesinde insana kabus anlar yasatabiliyor. Diyeceksiniz ki GSA alsaydin ama o zaman da motor cok agir olacak, virajlardan tam olarak faydalanamiyacagim gibi geliyor. GSA’si olanlar anlatsin.
Neyse, bende GSA yoktu ve gösterge RANGE 44 KM diyordu. E, herhalde 44 km icinde bir benzinci olurdu di mi? 10 km gerideki o benzinceye dönmenin bir manasi yok herhalde? Yok. Su anki menzile göre 17 km daha ilerleyebilirdim, sonra geriye gidecek kadar benzinim kalmayacakti. Surati 80-90 km/s’e fiksleyip gözumu de menzil göstergesinden ayirmadan devam ettim. Tam geriye dönme noktasini ulastim ki, eski, toprak icinde bir benzinci gördum! Benzinciye girdim, motoru parkettim, ve icinde pompacinin bulundugu kulubeye dogru yurudum. Kimse yok?
Birden arkamda kisa boylu hafif toplu bir adam belirdi. Adamin oyle tuhaf pis bakislari vardi ki, icimdeki tum sagduyu alarmlari zangir zangir ’tehlike’ diye bagiriyordu. Ufak tefek biri degilim, tirsik da degilim, ama bu herifte birsey vardi, sagduyumu bu sefer dinlemeliydim! Adam önce ’benzin yok’ tarzinda ters bir cikis yapti, yakinlarda var mi peki diye soracaktim ki bundan vazgecip en kisa yoldan motoruma dönup gitmeye karar verdim. Hizli adimlarla 50 m ötedeki motoruma dogru yurudum.
Bir fotograf cekeyim bari.

11
Eldiveni , giy, ceketin önunu ilik... – adamin sessizce yaklasip arkamda durdugunu hissetim! Hic sasirmamis gibi yapip, benzin menzin diye dikkat dagitici birseyler geveledikten sonra ceketin önu acik tek eldivenim cebimde son surat gazladim gittim. O herifin buzdolabinda kesin bir kac insan vardi arkadaslar, bundan eminim!
27 km geriye gidip benzin aldim ve Rus sinirinin da uzun surebilecegini dusunerek Chernihiv’de gecelemeye karar verdim.Ertesi gun Cherniv meydaninda fotograf cekip yoluma devam ettim.

13

15
Sonunda Letonya sinirina vardim ve ultra burokratik Rus sinir prosedurlerini 2 saatte cozdukten sonra 10 dakikada Letonya sinirini gecmis oldum. Oh be!
.

16
Artik ’normal’ bir ulkedeyim, ne de olsa burasi AB’nin bir parcasi. Aslinda bu Bölgesi ulkeleri ve Dogu Avrupa ulkeleri ideal kivami olusturuyor, hem kanun ve nizam var hem de basin sikistiginda kucuk suclarini polislerle yardimlasarak cozebiliyorsun. Bati Avrupa’da hiz limitini 100 km ile asin bakalim ne olacak – direkt ehliyetinizi alir seyahatinize son verirler! Dogu gibisi yok be!
Seyahatin bundan sonrasi bir piknik kadar rahatti – Riga’da gecele, ertesi sabah arabali gemiye bin, o geceyi ucuz bira esliginde ucuz muzik dinleyerek gecir, ve gozunu actiginda Stockholm!.

17
Bir sonraki sefer görusmek uzere!
.